فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر تزریق هورمون­های PMSG و GnRH بر عملکرد تولیدمثلی میش‌های عربی در فصل تولیدمثل انجام گرفت. تعداد 75 رأس میش به 5 گروه تقسیم شدند. گروه اول بدون برنامه همزمان­سازی فحلی و بدون تزریق هورمونی (شاهد) بود. به 4 گروه دیگر اسفنج پروژسترونی درون مهبلی (MAP) به مدت 14 روز قرار داده شد. همزمان با خروج این منبع پروژسترونی تحت تیمار با: 1- تزریق 500 واحد هورمون PMSG، 2- تزریق 100 میکروگرم GnRH، 3- تزریق 500 واحد هورمون PMSG بعلاوه تزریق 100 میکروگرم GnRH و 4- بدون تزریق (فقط MAP) قرار گرفتند. تعداد یک رأس قوچ عربی سالم و بارور به ازای هر 5 راس میش تعلق گرفت. رفتار فحلی میش­ها در حضور قوچ­ها به مدت 7 روز ثبت شد. درصد وقوع فحلی، میزان بازگشت به فحلی، طول مدت آبستنی، نرخ زایش، نرخ بره­زایی، نرخ دوقلوزایی، نرخ تزاید گله و نسبت تولد بره‏های نر و ماده تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفتند (05/0P>). تزریق هورمون‌های PMSG و GnRH توانستند زمان بروز فحلی پس از حذف منبع پروژسترونی را در مقایسه با تیمار اسفنج به تنهایی کاهش دهند (05/0>P). وزن تولد و وزن 30، 60 و 90 روزگی در بره­ها، هر چند تحت تأثیر تیمارها قرار گرفتند (05/0>P)، اما تأثیر مشخصی از تزریق هورمون­ها بر این فراسنجه­ها مشاهده نشد. بطور کلی، تزریق PMSG و GnRH در برنامه همزمان­سازی فحلی میش عربی با اسفنج هرچند از نظر زمان شروع فحلی یک روش موثر بوده، اما نتوانستند تاثیر بسزایی بر سایر فراسنجه­های تولیدمثلی حیوان طی فصل تولیدمثلی داشته باشند.