اثر باقیمانده کودهای آلی و شیمیایی کشت گیاه بهاره (سیاهدانه) در تولید کود سبز نخودفرنگی (Pisum sativum)
نویسندگان
1 اگرواکولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
2 اکولوژی گیاهان زراعی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
3 اکولوژی گیاهان زراعی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
doi
چکیده
در کشاورزی پایدار استفاده کارآمد از باقیمانده کودها در تولید کود سبز اهمیت ویژهای دارد. بنابراین، به منظور بکارگیری باقیمانده کودهای گاوی و شیمیایی کشت سیاهدانه در تولید کود سبز نخودفرنگی، آزمایشی در دانشگاه شهرکرد طی سال زراعی 92-1391 اجرا شد. تیمارهای کودی در کشت سیاهدانه (سال زراعی 91-1390 ) شامل کود گاوی، کود شیمیایی اوره، سه نسبت کود گاوی: اوره تقسیطی (۲:۱؛ ۱:۱؛ ۱:۲) و سه نسبت کود گاوی: اوره غیر تقسیطی (۲:۱؛ ۱:۱؛ ۱:۲) و همچنین عدم مصرف کود (شاهد) بودند. کشت نخود فرنگی بدون اضافه کردن کود (دامی یا شیمیایی) در سال زراعی 92-1391 انجام شد. نتایج نشان داد که باقیمانده تیمارهای کود گاوی و کود گاوی :کود اوره (2:1) تلفیقی تقسیطی بیشترین مقدار وزن خشک نخودفرنگی، به ترتیب معادل 3734 و 3526 کیلوگرم در هکتار در مرحله گلدهی را تولید نمود. بیشترین غلظت نیتروژن (1/51 و 3/50 گرم بر کیلوگرم در مرحله قبل از گلدهی و گلدهی)، جذب نیتروژن (2/176 کیلوگرم بر هکتار در مرحله گلدهی) و نسبت نیتروژن به فسفر (3/13 در مرحله گلدهی) در باقیمانده تیمار کود گاوی: کود اوره (2:1) تقسیطی بهدست آمد، ولی بیشترین جذب فسفر (1/16 کیلوگرم بر هکتار در مرحله گلدهی) در باقیمانده تیمار کود گاوی مشاهده شد. کمترین نسبت کربن به نیتروژن (14/13 در مرحله قبل از گلدهی) به باقیمانده تیمار گاوی: اوره (2:1) تقسیطی اختصاص داشت. به طور کلی میتوان نتیجهگیری کرد که استفاده از باقیمانده کودهای مصرفی در کشت قبلی علاوه بر جلوگیری از هدر رفتن عناصر غذایی تکنیک مؤثری در بهبود تولید و کیفیت کود سبز میباشد.