پیش بینی هدفگرایی تکواندوکاران نخبه و غیرنخبه بر اساس جوانگیزشی ادراک شده

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی،دانشکده علوم انسانی،دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.48308/mbsp.2022.223853.1057
چکیده

هدف: هدف این پژوهش بررسی نقش جوانگیزشی ادراک شده در پیش‌بینی هدف‌‌گرایی تکواندوکاران نخبه و غیرنخبه شهر اصفهان بود.روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی، همبستگی و جامعه آماری آن تمامی تکواندوکاران نخبه و غیرنخبه شهر اصفهان بودند. با توجه به حجم جامعه براساس جدول کرجسی مورگان تعداد 300 نمونه انتخاب شد. پرسشنامه‌های اطلاعات جمعیت‌شناختی، پرسشنامه هدف‌گرایی در ورزش دودا و نیکولز و جوانگیزشی ادراک شده‌در ورزش‌سایفریز بین150 تکواندوکارنخبه و150 تکواندوکاران غیرنخبه به-صورت دردسترس درباشگاه‌های انتخابی توزیع و پس‌ازتکمیل‌گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه گام‌به‌گام تحلیل شد.نتایج: نتایج نشان‌داد هدفگرایی تکواندوکاران نخبه با جوتکلیف‌محور (001/0,p=692/0r=) و با جوانگیزشی‌ادراک‌شده (001/0, p=420/0r=) رابطه معناداری داشت و به ترتیب 5/47 و 7/2 درصد هدف‌گرایی آنان را تبیین کرد. در تکواندوکاران‌غیرنخبه هدفگرایی با جوخود‌محور (001/0,p=522/0r=) رابطه معنادار داشت و 8/26 درصد هدف‌گرایی را پیش‌بینی کرد.نتیجه‌گیری: درمجموع نتایج نشان داد جوانگیزشی‌ادراک شده نقش تاثیرگذار و موثرتری در پیش‌بینی هدفگرایی تکواندوکاران نخبه در مقایسه با تکواندوکاران غیرنخبه داشت.