تغییرات کیفیت بیوچار تولید شده از کاه و کلش گندم در طی فرآیند پیرولیز آهسته در دماهای مختلف
نویسندگان
1 گروه مهندسی و علوم خاک، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
2 علوم مهندسی خاک، گرایش بیولوژی و بیوتکنولوژی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
به تازگی بیوچار بهدلیل پتانسیل بهبود حاصلخیزی خاک، غیرمتحرک کردن آلودگیها و همچنین یک روش مناسب برای متوقف کردن کربن و بهعنوان مخزن کربن مورد توجه بسیاری از محققان قرار گرفته است. در این تحقیق، یک سری بیوچار از کاه و کلش گندم در طی فرآیند پیرولیز آهسته در دماهای مختلف (300، 400، 500، 600 و 700 درجه سسلسیوس) تولید و ویژگیهای فیزیکی وشیمیایی آنها تعیین شد. عملکردبیوچار، محتوای خاکستر، مقدار عناصر غذایی و سایر خصوصیات فیزیکوشیمیایی در تیمارها نسبت به ماده خام برای بررسی اثر درجه حرارت پیرولیز بر بیوچار کاه و کلش گندم و تعیین بهترین دمای پیرولیز برای تبدیل کاه و کلش به بیوچار برای استفاده در کشاورزی انجام گردید. آزمایشات با افزایش تدریجی دما بین 700-300 درجه سسلسیوس، عملکرد بیوچار، مقدار نیتروژن کل و کربن آلی کاهش یافت. در حالی که pH، قابلیت هدایت الکتریکی، مقدار خاکستر و پایداری کربن افزایش نشان داد. همچنین درصد عملکرد بین 32/58- 34/28 درصد از ماده خام، پایداری کربن آلی 14/92-32/65 درصد و pH بین 9/10-4/7 بود. حداکثر مقدار تبدیل کربن آلی ماده خام به کربن آلی پایدار در بیوچار در 500 درجه سلسیوس رخ داد. مقدار گروههای عاملی با افزایش دمای پیرولیز در بیوچار کاه و کلش گندم کاهش یافت، با این وجود، اسیدیته کل گروههای عاملی با افزایش دمای پیرولیز بیوچار کاه و کلش افزایش داشت. برای استفاده کشاورزی بیوچار کاه وکلش گندم، دمای 300 درجه سسلسیوس و برای ترسیب کربن بیوچار 500 درجه سلسیوس پیشنهاد میشود.