بررسی تاثیر شاخصهای اجتماعی- اقتصادی، محیطی در میزان ابتلا به بیماری COVID-19 در محلات شهر ارومیه
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 گروه شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22059/jhgr.2023.356885.1008587چکیده
در دهههای گذشته، فراوانی اپیدمیهای با اهمیت جهانی بهطور قابلتوجهی افزایشیافته است و تهدیدهای بزرگی برای سلامت انسانها و جوامع ایجاد کرده است. COVID-19 نوعی بیماری عفونی با قابلیت انتقال بالا است. تمرکز بالای افراد و فعالیتها در شهرها آنها را در مقابل عوامل استرسزای مختلف آسیبپذیر میکند. در پاندمی اخیر نیز شهرها محلی هستند که انتقال از آنجا آغازشده است. ازاینرو در مطالعه همهگیرشناسی این ویروس در بافت شهری نباید نادیده گرفتهشده. مطالعات نیز اکنون نشان میدهد که شرایط زندگی مسکونی، ویژگیهای اقتصادی- اجتماعی و شرایط محله بهطور قابلتوجهی همهگیری را تحت تأثیر قرار میدهند لذا هدف این پژوهش نیز بررسی تأثیر شاخصهای اجتماعی- اقتصادی و محیطی در میزان ابتلا به بیماری COVID-19 در محلات شهر ارومیه میباشد. پژوهش حاضر از جهت بررسی یکپارچه شاخصها و نیز سطح موردمطالعه یعنی محله در داخل کشور نخستین تحقیق میباشد. در این تحقیق از تحلیل موران و لکههای داغ جهت پی بردن به خوشه بودن مبتلایان و محلات خوشه شده پر خطر و کمخطر استفادهشده است و جهت تجزیه تحلیل و تعیین جهت و شدت ارتباط بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره بهره گرفتهشده است. نتایج نشان میدهد که تعداد شاغلان، تراکم جمعیتی، تعداد افراد مسن، تراکم ساختمانی، تراکم تجاری و تراکم معابر رابطه معناداری با میزان ابتلا به COVID-19 داشتهاند. مشخص شدن ارتباط میزان همهگیری با متغیرهای تحقیق سبب میشود برنامهریزان شهری در مواجهه با همهگیریهای آینده با علم به نتایج با اتخاذ تصمیمات راهبردی از آسیبهای همهگیری تا حدی جلوگیری نمایند.