بررسی خواص آنتی اکسیدانی گیاه چویل (فرولاگوکاردوکروم) و رابطه ‏ترکیبات استخراج‌شده آن و‎ ‎درمان بیماری‌ها

نویسندگان

1 گروه علوم و صنایع غذایی، علوم پزشکی تهران، ‏دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه زیست‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ‏ایران

3 گروه علوم و صنایع غذایی، واحد صفادشت، ‏دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم ‏تغذیه، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.30473/eab.2023.66048.1893
چکیده

ترکیبات گیاهی به‌دلیل ماهیت طبیعی و خصوصیات منحصربه‌فرد عملکردی مانند خاصیت آنتی‌‌اکسیدانی و نگهدارندگی و درمانی موردتوجه مصرف‌‌کنندگان قرار گرفته‌‌اند. تنش اکسایشی در فرآیندهای زیستی اتفاق می‌افتد و مهم‌ترین عامل پیری و عوارض بیماری‌های مزمن است. چویل (Ferulagocarduchorum) یک گیاه بومی است که در غرب ایران رشد می‌‌کند و در گذشته به عنوان نگهدارندهِ طبیعی مواد غذایی در به تأخیر انداختن فساد گوشت و به عنوان ادویه و در درمان برخی بیماری‌ها و ضدعفونی استفاده می‌‌شد. در این مطالعه ترکیبات اسانس، خواص آنتی‌اکسیدانی، محتوای فنل کل، آزمون DSC و FTIR اسانس مورد ارزیابی قرار گرفت. برای استخراج اسانس از گیاه چویل به روش تقطیر در دستگاه کلونجر به مدت 7 ساعت اسانس‌گیری شد. جهت شناسایی ترکیبات از دستگاه کروماتوگراف گازی استفاده شد. فعالیت آنتی‌اکسیدانی با استفاده از روش مهار رادیکال آزاد  ABTSتعیین گردید. برای اندازه‌گیری محتوی فنل کل از معرف فولین سیوکالتو استفاده شد. بیشترین ترکیب موجود در اسانس ترکیب alpha-pinen به میزان %18/30 می‌باشد. نتایج نشان داد که اسانس با غلظت mg/mL300 (بالاترین رنج غلظت) دارای بیشترین ظرفیت آنتی‌‌اکسیدانی و بالاترین میانگین درصد مهارکنندگی رادیکال آزاد (5/7 ± 52/33) می‌‌باشد، همچنین اسانس با غلظت mg/mL100 (بالاترین رنج غلظت) دارای بیشترین میزان محتوای فنلی (47/6 ± 65/103) است. در آزمون FTIR جهت بررسی گروه‌های عاملی، مشخص شد که بیشترین آن مربوط به گروه هیدروکسیل (cm-1 11/3387) بود. اسانس گیاه چویل می‌‌تواند به عنوان یک آنتی‌‌اکسیدان در صنعت غذا باشد و جهت پیشگیری و درمان بیمار‌‌ی‌‌ها مورد استفاده قرار گیرد.