ارتباط باورهای فراشناختی و عدم تحمل ابهام با اضطراب سلامتی در ورزشکاران: بررسی نقش میانجیگر فعالیت بدنی و نگرانی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
3 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
4 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
doi
10.48308/mbsp.2023.1065.1533چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین برازش مدل ساختاری نقش میانجیگر فعالیت بدنی و نگرانی در رابطه بین باورهای فراشناختی و عدم تحمل ابهام با اضطراب سلامتی در ورزشکاران بود.روشها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری این پژوهش شامل تمام دانشجویان ورزشکار شهر اراک بود که از میان آنها 320 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب سلامت سالکوسکیس و همکاران (2002)، پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا ساخته مایر و همکاران (1990)، پرسشنامه فراشناخت-30 ولز و کارترایت هاتون (2004)، مقیاس تحمل ابهام مکلین (2009) بود. جهت تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد ضریب مسیر غیرمستقیم بین باورهای فراشناختی و عدم تحمل ابهام با اضطراب سلامتی با نقش میانجی فعالیت بدنی و نگرانی مثبت و در سطح 01/0 معنادار بود.نتیجه گیری: طراحی مداخلات روانشناختی و تمرینی که همزمان بر بهبود تنظیم نگرانی و ارتقای سبک زندگی فعال تمرکز کنند، میتواند به ارتقای سلامت روانی ورزشکاران کمک کند.
