مدلیابی ارتباط بین سبکهای دلبستگی با صفات شخصیت خودشیفته در ورزشکاران: نقش میانجیگر مشکلات بینفردی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره، گروه مشاوره، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 گروه مشاوره، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران.
doi
10.48308/mbsp.2023.106873.1127چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر مدلیابی رابطه بین سبکهای دلبستگی با صفات شخصیت خودشیفته در ورزشکاران و بررسی نقش میانجیگر مشکلات بینفردی در بود.روشها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و هدف پژوهش کاربردی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام ورزشکاران منظقه 17 شهر تهران و گروه نمونه پژوهش حاضر شامل 250 نفر بود که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه شخصیت خودشیفته، مقیاس دلبستگی بزرگسالان و مقیاس مشکلات بینفردی بود. تحلیل دادهها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد.یافتهها: در پژوهش حاضر، ضریب مسیر غیرمستقیم بین سبک دلبستگی اجتنابی (01/0> P، 169/0=β) و سبک دلبستگی اضطرابی (01/0> P، 110/0=β) با صفات شخصیت خودشیفته مثبت و در سطح 01/0 معنادار بود.نتیجه گیری: یافتههای پژوهش حاضر نشان داد توجه به مشکلات بینفردی و سبکهای دلبستگی ناایمن میتواند در شناسایی و درک شکلگیری صفات خودشیفته نقش مهمی داشته باشد. بنابراین طراحی مداخلات روانشناختی مبتنی بر بهبود مهارتهای ارتباطی و تنظیم هیجان میتواند در کاهش مشکلات بینفردی و ارتقای سلامت روان ورزشکاران مؤثر باشد.