ارتباط محیط پرورش استعداد و استحکام ذهنی در نوجوانان فوتبالیست

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.48308/mbsp.2021.220602.1007
چکیده

هدف: هدف از انجام این پژوهش، بررسی وضعیت محیط پرورش استعداد نوجوانان فوتبالیست و تعیین ارتباط محیط پرورش استعداد با استحکام ذهنی بود. روش‏ها‏: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی و جامعه آماری آن شامل نوجوانان فوتبالیست حاضر در مدارس فوتبال شهر اهواز بود. از بین آنها 15 مدرسه به صورت تصادفی انتخاب و از هر کدام 12 نفر (همگی پسر) به صورت در دسترس انتخاب شدند تا در مجموع 181 نفر در دامنه سنی 12 تا 15 سال نمونه پژوهش حاضر را تشکیل دهند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسش‏نامه محیط پرورش استعداد (مارتیندال و همکاران، 2010) و پرسش‏نامه استحکام ذهنی در ورزش (شیرد و همکاران، 2009) بودند. داده‏های جمع‏آوری شده با استفاده از نرم‏افزار اس.پی.اس.اس و توسط آزمون‏های تی تک نمونه‏، پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.نتایج: نتایج نشان داد که وضعیت مؤلفه‏های محیط پرورش استعداد نوجوانان فوتبالیست (به جز مؤلفه آمادگی کیفی) بالاتر از سطح متوسط بود و متغیر محیط پرورش استعداد رابطه مثبت و معناداری با استحکام ذهنی داشت. علاوه‏براین نتایج نشان دادند مؤلفه پرورش بلندمدت تنها مؤلفه پیشی‏بین معنادار عامل استحکام ذهنی بود.نتیجه‏گیری: .وضعیت مؤلفه‏های محیط پرورش استعداد نشان داد که وضعیت مطلوبی برای پرورش استعداد نوجوانان فوتبالیست در شهر اهواز وجود دارد. قرارگیری مؤلفه آمادگی کیفی در نقطه برش نیز به توجه نه چندان فراوان مربیان و دست‏اندرکاران به ارائه راهنمایی‏های ضروری و معرفی روش‏های تأثیرگذار برای پیشرفت و افزایش کیفیت عملکردی نوجوانان اشاره دارد. علاوه‏براین، أثرگذاری محیط پرورش استعداد بر استحکام ذهنی نیز تأییدکننده مبانی نظری موجود است.