تحلیل سیاستی اقلیم یادگیری در دانشگاه: مدل غیرخطی تعامل تعهد، اعتماد و فناوری اطلاعات
نویسندگان
1 گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
doi
10.22034/hel.2025.2061658.2088چکیده
هدف: این پژوهش با هدف تحلیل سیاستی اقلیم یادگیری در دانشگاهها و بررسی نقش تعهد سازمانی، اعتماد میانفردی و فناوری اطلاعات انجام گرفته است. هدف اصلی، شناسایی ترکیب بهینه این عوامل برای ارتقای یادگیری سازمانی در آموزش عالی ایران است.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و بهروش توصیفی–تحلیلی انجام شد. برای مدلسازی روابط میان متغیرها از روش سطح پاسخ و طرح مرکب مرکزی استفاده شد. جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه لرستان بود. دادهها از طریق پرسشنامه و در قالب ۱۵ سناریوی ترکیبی گردآوری و با نرمافزار Design Expert تحلیل شد.یافتهها: هر سه متغیر تعهد سازمانی، اعتماد میانفردی و فناوری اطلاعات اثر مثبت و معناداری بر اقلیم یادگیری دارند. تعهد سازمانی و فناوری اطلاعات دارای اثر غیرخطی و اشباعشونده بودند، در حالی که اعتماد میانفردی اثری خطی و پایدار نشان داد. همچنین تعامل معناداری میان تعهد سازمانی و فناوری اطلاعات مشاهده شد. بهترین وضعیت اقلیم یادگیری زمانی حاصل شد که هر سه عامل در سطح بالا و متعادل قرار داشتند.نتیجهگیری: اقلیم یادگیری مفهومی پویا و چندسطحی است که نیازمند سیاستگذاری تلفیقی در حوزه منابع انسانی و فناوری است. یافتهها الگویی کاربردی برای توسعه حرفهای اعضای هیئت علمی و تقویت زیرساختهای فناورانه ارائه میدهد.
