فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سرطان نتیجه رشد بی رویه سلول‌های بدخیم است که توانایی گسترش به سایر اعضای بدن را دارند. دی­کلرواستات (DCA) به‌عنوان یک داروی جدید برای کنترل سرطان­های مختلف مورد توجه قرار گرفته است. همچنین اثرات سلول‌های بنیادی یا محیط شرطی (CM) این سلول‌ها در درمان یا کنترل برخی سرطان­ها نشان داده شده است. در این تحقیق ابتدا سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از چربی انسانی (h-ADMSCs) و سلول‌های سرطان پستان رده 4T1 با غلظت­های مختلف DCA تیمار شده و میزان زنده‌مانی آنها به‌وسیله تست MTT بررسی شد و غلظت­ 1 میلی­مولار جهت جمع آوری CM انتخاب شد. h-ADMSCs با چهار گروه شامل گروه‌های فاقد FBS، با و بدون DCA (-FBS/±1mM DCA) و گروه‌های حاوی 5 درصد FBS، با و بدون DCA (+5% FBS/±1mM DCA) برای تهیه CM، تیمار شدند. سپس میزان زیستایی، پتانسیل کلونی‌زایی، پروفایل چرخه سلولی و میزان آپاپتوز سلول‌های 4T1 تیمارشده با CM بررسی شد. نتایج بررسی­ها نشان داد CM در گروه­ –FBS/+DCA نسبت به گروه –FBS/-DCA، به‌ترتیب باعث کاهش زنده­مانی (05/0P<) و افزایش تکثیر سلول‌های 4T1 می­شوند. همچنین CM گروه +5% FBS/+DCA نسبت به گروه +5% FBS/-DCA، قادر به افزایش زنده­مانی و تکثیر سلول‌های 4T1 می­باشند. همچنین CM گروه‌های چهارگانه مورد مطالعه، باعث تغییراتی در میزان آپاپتوز و پروفایل چرخه سلولی سلول‌های 4T1 شد. به نظر می­رسد که DCA با تأثیر بر ترکیبات CM سلول‌های بنیادی مزانشیمی، می­تواند باعث افزایش زنده‌مانی و تکثیر سلول‌های 4T1 سرطان پستان ­شود.