تاثیر مشارکت ورزشی بر بهزیستی روانشناختی سالمندان: نقش میانجی هویت اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد بوئینزهرا، دانشگاه آزاد اسلامی، بوئین زهرا، قزوین، ایران
3 کارشناس ارشد رشته روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی ، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
4 گروه روانشناسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران
doi
10.48308/mbsp.2021.104587.1365چکیده
هدف: در دوره سالمندی فرد باید از نظر سلامت روانی، داشتن فعالیتهای اجتماعی، ارتباطات مناسب با دیگران و تواناییهای شناختی و حرکتی در وضعیت قابل قبولی باشد. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشارکت ورزشی بر بهزیستی روانشناختی با میانجیگری هویت اجتماعی در سالمندان انجام شد.روشها: پژوهش حاضر از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل سالمندان مرد 60 سال و بالاتر ساکن شهر گرگان در سال 1399 بودند که تعداد 220 نفر (20 پرسشنامه ناقص بود) به روش نمونهگیری دردسترس و هدفمند انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه بینالمللی فعالیت بدنی کرایگ و همکاران (2003)، مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف (1989)، مقیاس هویت اجتماعی صفاری نیا و روشن (1390) و برای تحلیل دادهها از روشهای ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 21 و AMOS نسخه 24 استفاده شد.نتایج: نتایج ضریب همبستگی نشان داد بین مشارکت ورزشی با هویت اجتماعی 67/0r=، مشارکت ورزشی با بهزیستی روانشناختی 69/0r=، و هویت اجتماعی با بهزیستی روانشناختی 71/0r=، رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد (01/0P<). سطح اطمینان برای هویت اجتماعی به عنوان متغیر میانجی بین مشارکت ورزشی و بهزیستی روانشناختی معنادار بود (001/0P<)نتیجهگیری: براساس یافتهها میتوان گفت شرکت در فعالیتهای ورزشی از طریق تقویت هویت اجتماعی در سالمندان میتواند زمینه ارتقای بهزیستی روانشناختی آنها را فراهم نماید.