تاثیر مشارکت ورزشی بر بهزیستی روان‌شناختی سالمندان: نقش میانجی هویت اجتماعی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر

2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد بوئین‌زهرا، دانشگاه آزاد اسلامی، بوئین زهرا، قزوین، ایران

3 کارشناس ارشد رشته روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی ، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

4 گروه روانشناسی، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران

doi
10.48308/mbsp.2021.104587.1365
چکیده

هدف: در دوره سالمندی فرد باید از نظر سلامت روانی، داشتن فعالیت‌­های اجتماعی، ارتباطات مناسب با دیگران و توانایی­‌های شناختی و حرکتی در وضعیت قابل قبولی باشد. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشارکت ورزشی بر بهزیستی روان­شناختی با میانجی­گری هویت اجتماعی در سالمندان انجام شد.روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل سالمندان مرد 60 سال و بالاتر ساکن شهر گرگان در سال 1399 بودند که تعداد 220 نفر (20 پرسشنامه ناقص بود) به روش نمونه‌گیری دردسترس و هدفمند انتخاب شدند. برای جمع­آوری داده­ها از پرسش‌نامه بین‌المللی فعالیت بدنی کرایگ و همکاران (2003)، مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف (1989)، مقیاس هویت اجتماعی صفاری نیا و روشن (1390) و برای تحلیل داده­ها از روش­های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرم­افزار SPSS نسخه 21 و AMOS نسخه 24 استفاده شد.نتایج: نتایج ضریب همبستگی نشان داد بین مشارکت ورزشی با هویت اجتماعی 67/0r=، مشارکت ورزشی با بهزیستی روان­شناختی 69/0r=، و هویت اجتماعی با بهزیستی روان­شناختی 71/0r=، رابطه مثبت و معنی­داری وجود دارد (01/0P<). سطح اطمینان برای هویت اجتماعی به عنوان متغیر میانجی بین مشارکت ورزشی و بهزیستی روان­شناختی معنادار بود (001/0P<)نتیجه­گیری: براساس یافته­ها می­توان گفت شرکت در فعالیت­های ورزشی از طریق تقویت هویت اجتماعی در سالمندان می­تواند زمینه ارتقای بهزیستی روان­شناختی آنها را فراهم نماید.