ارتباط سبکهای مدیریت کلاس اساتید با بیصداقتی تحصیلی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان هرمزگان
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22034/hel.2025.2050086.2035چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان بیصداقتی تحصیلی در میان دانشجویان دانشگاه فرهنگیان هرمزگان و تأثیر سبکهای مدیریت کلاس اساتید بر آن انجام شده است. روش پژوهش: این پژوهش با روش توصیفی-پیمایشی با نمونهای به حجم 322 نفر از دانشجویان دانشگاه فرهنگیان هرمزگان در سال تحصیلی 1403-1402 انجام شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه مدیریت کلاس ولفگانگ و گلیکمن و پرسشنامه بیصداقتی تحصیلی مککیب و تروینو استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای ناپارامتریک و رگرسیون لجستیک ترتیبی صورت پذیرفت. یافتهها: میزان بیصداقتی تحصیلی در میان دانشجویان برابر با 47.76 درصد است. سبک تعاملی به عنوان سبک غالب مدیریت کلاس در میان اساتید شناسایی شد و رابطهای معکوس و معنادار با بیصداقتی تحصیلی داشت. در مقابل، سبک مداخلهگرا رابطهای مستقیم و معنادار با بیصداقتی تحصیلی نشان داد. یافتهها حاکی از آن است که ۲۱ درصد از بیصداقتی تحصیلی دانشجویان توسط سبک مدیریت کلاس اساتید تبیین میشود. نتیجهگیری: اگرچه سبک مدیریت تعاملی اساتید نقشی کاهنده در بیصداقتی تحصیلی دارد، اما همچنان میزان بیصداقتی در سطح نسبتاً بالایی قرار دارد. این امر میتواند ناشی از تأثیر منفی سبک مداخلهگرا و همچنین دخالت سایر عوامل فردی و فرهنگی مؤثر بر بیصداقتی تحصیلی باشد.