فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: با توجه به اهمیت تعامل ورزشکاران در بالا بردن کیفیت تمرینات ورزشی و تحقیقات محدود در زمینه ساخت و استانداردسازی ابزاری برای سنجش میزان درگیری شدن ورزشکاران در انجام تمرینات ورزشی، هدف تحقیق حاضر تعیین ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی مقیاس درگیر شدن در تمرین ورزشی بود.  روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع پژوهش­های غیر تجربی و در زمره پژوهش­های رواسازی ابزار می­باشد که اطلاعات آن جهت تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی مقیاس درگیر شدن در تمرین ورزشی به صورت مقطعی جمع­آوری شد. بدین منظور تعداد 250 ورزشکار به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای تعیین پایایی به روش آزمون - آزمون مجدد نیز تعداد 40 نفر انتخاب شد. جهت بررسی روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ و برای پایایی زمانی از  روش آزمون - آزمون مجدد یا فاصلة دو هفته استفاده شد. برای انجام محاسبات آماری، از نرم افزارهای اس.پی.اس.اس نسخه 19 و اسمارت پی.ال.اس استفاده شد.نتایج: نتایج تحلیل عاملی تاییدی در نرم افزار پی.ال.اس از ساختاری چهار عاملی مقیاس شامل درگیر شدن رفتاری، شناختی، عاطفی مثبت و منفی حمایت کردند. ضریب آلفا کرونباخ برای مولفه درگیری رفتاری برابر با 89/0، درگیری شناختی برابر با 88/0، درگیری عاطفی مثبت برابر با 81/0 و درگیری عاطفی منفی برابر با 80/0 بود. شاخص های نیکویی برازش RMSEA (61/0)؛ NFI (89/0) ، CFI (94/0) GFI (90/0) و SRMR (054/0) از مدل پیشنهادی حمایت می کنند.نتیجه گیری: بنابراین، مربیان می توانند از این مقیاس برای سنجش میزان درگیری ورزشکاران در تمرین ورزشی استفاده کنند تا بینش بهتری از کیفیت برنامه های تمرینی کسب کنند.