فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هنر تئاتر به مثابه یک راهبرد و دراماتراپی به عنوان یک تکنیک خلاقانه که بیانگری عواطف و احساسات را برای نوجوانان ایجاد می‌کند؛ می­تواند به درک چالش‌ها، دستیابی به موقعیت‌ها و مکانیسم‌های لازم برای تعدیل آنها کمک کند. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی دراماتراپی بر افسردگی و تحمل پریشانی روان‌شناختی نوجوانان دارای سطح فعالیت بدنی پایین بود.روش­ ها: روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون- پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش، تمام نوجوانان 13 تا 18 سال تحت پوشش خیریه در شهر تهران بودند، از بین آن­ها تعداد 30 نوجوان به صورت دردسترس انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه دراماتراپی و گواه هر یک 15 نفر قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایش در 14 جلسه 90 دقیقه­ای آموزش از طریق پروتکل دراماتراپی را دریافت کردند.نتایج: دراماتراپی بر افسردگی (001/0=P) اثرگذار بود و اثر کاهنده داشت. اثر زمان موجب کاهش افسردگی (001/0=P) نسبت به مرحله پیش آزمون شد. اثر متقابل زمان*گروه­ها موجب کاهش افسردگی (001/0=P) نسبت به گروه گواه شد. دراماتراپی بر تحمل پریشانی (003/0=P) اثرگذار بود و اثر افزاینده داشت. اثر زمان موجب افزایش تحمل پریشانی (001/0=P) نسبت به مرحله پیش آزمون شد. اثر متقابل زمان*گروه­ها موجب افزایش تحمل پریشانی (047/0=P) نسبت به گروه گواه شد.نتیجه­گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که دراماتراپی به‌طور معناداری موجب کاهش افسردگی و افزایش تحمل پریشانی روان‌شناختی در نوجوانان فاقد فعالیت ورزشی تحت پوشش خیریه می‌شود. استفاده از روش‌های خلاقانه و تعاملی در دراماتراپی، بستر مناسبی برای ارتقاء سلامت روان این گروه آسیب‌پذیر فراهم می‌آورد.