تاثیر ورزش هوازی بر اجرای تکلیف دوگانه و کارکرد اجرایی در میان بیماران اسکیزوفرنی مرد با اختلال افسردگی

نویسندگان

1 گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی تهران

2 گروه رفتارحرکتی، دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران

3 دانشگاه تهران

4 گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران

5 گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه اراک

doi
10.48308/mbsp.2021.209916.0
چکیده

هدف: توانایی راه رفتن و اجرای تکالیف شناختی به صورت همزمان یک وجه مهم از زندگی روزمره است. هدف این مطالعه بررسی اثر ورزش هوازی بر راه رفتن در شرایط تکلیف دوگانه و کارکردهای اجرایی در بیماران اسکیزوفرنی مرد با اختلال افسردگی بود.روش شناسی: این کارآزمایی بالینی غیر تصادفی با گروه کنترل، تاثیر 12 هفته ورزش هوازی را  بر راه رفتن در شرایط تکلیف دوگانه و کارکردهای اجرایی 23 بیمار اسکیزوفرنی مرد با اختلال افسردگی را بررسی کرد. بیماران به طور همگن(بر اساس سن و نمره MMSE، و نمره افسردگی) در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه ورزش هوازی، 12 هفته، 3 جلسه در هفته، به مدت 1 ساعت( در کل36 جلسه ، 2160 دقیقه)برنامه ورزش هوازی را انجام دادند. داده‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون به دست‌آمدره تجزیه و تحلیل شد. داده های پیش آزمون و پس‌آزمون به دست‌آمده از طریق آزمون‌های ان بک و دسته بندی کارت‌های ویسکاسین با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد دو گروه در  سرعت راه رفتن در شرایط تکلیف دوگانه تفاوت معناداری با یکدیگر داشتند (0.05≥P). همچنین بین گروه ورزش هوازی  و گواه در نمرات پس آزمون حافظه کاری و توجه انتقالی تفاوت معناداری وجود داشت.بحث و نتیجه گیری: برحسب نتایج حاصل ازاین پژوهش، ورزش هوازی باعث تقویت کارکردهای اجرایی و  بهبود سرعت راه رفتن در شرایط تکلیف دوگانه شد. بنابراین پیشنهاد می‌شود ورزش هوازی در برنامه‌های توانبخشی بیماران اسکیزوفرنی گنجانده شود.