تاثیر بازی در محیط مجازی بر اضطراب کرونا در کودکان والدین مبتلا به کووید-19
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 استاد رفتار حرکتی، دانشگاه تبریز
3 دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.48308/mbsp.2021.220399.1005چکیده
هدف: با توجه به تاثیر مثبت بازی در کاهش اضطراب کودکان در پژوهش حاضر در پی یاسخ به این سوال هستیم که آیا بازیهای فیزیکی مجازی از طریق واتسآپ میتواند بر کاهش اضطراب کودکان والدین مبتلا به کووید-19 در دوران قرنطینه گذار باشد؟روشها: تحقیق حاضر از نوع نیمهتجربی با گروه کنترل انجام شد. تعداد 68 نفر از کودکان والدین مبتلا به بیماری کووید -19 که در قرنطینه خانگی بودند با رده سنی 8-12 سال بصورت داوطلبانه و در دسترس به عنوان نمونه تحقیق انتخاب و بصورت تصادفی ساده در دو گروه تجربی (33 نفر) و کنترل (35 نفر) قرار گرفتند. برای سنجش اضطراب کرونا، از پرسشنامه مقیاس اضطراب کرونا (CDAS) استفاده شد. سپس آموزش بازی فیزیکی به مدت 2 هفته، 8 جلسه 45-60 دقیقهای از طریق واتسآپ برای گروه تجربی ارائه شد. جهت آنالیز دادهها از آزمون کوواریانس در سطح معنیداری 05/0 استفاده گردید. نتایج: نتایج نشان داد پس از تمرینات ورزشی مجازی، در گروه تجربی اضطراب علایم جسمانی (001/0 = P) و علایم روانی (001/0 = P) به طور معنیداری کاهش یافته است. بحث و نتیجهگیری: به نظرمیرسد بازی در محیط مجازی باعث کاهش اضطراب، در کودکانی که والدینشان در قرنطینه خانگی بودند میشود.