بازتعریف صلاحیت های حرفه ای دانشآموختگان کشاورزی در پاسخ به نیازهای توسعه منطقه ای : یک رویکرد اجماعی
نویسندگان
1 استادیار سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، شیراز، ایران
2 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 گروه کشاورزی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2026.574849.4418چکیده
در این مقاله، با استفاده از تحلیل اسنادی، تعریفی از روشها و الگودهی مناسب در ارزیابی و سنجش صلاحیت حرفهای ارائه خواهد شد. برای شناسایی شایستگیهای حرفهای از روش دلفی و مصاحبههای نیمهساختارمند با متخصصان کلیدی در حوزه آموزش عالی استفاده شد و یافتههای حاصل از دلفی، با استفاده از فن تحلیل محتوای استقرایی کدگذاری و مقولهبندی شدند. نمونهگیری نیز بهصورت هدفمند در بین متخصصان کلیدی رشته کشاورزی انجام شد. نتایج نشان داد که متخصصان توافق بر 10 صلاحیتهای حرفهای دانش تخصصی در علوم کشاورزی، مدیریت مزرعه، استفاده از فناوریهای نوین کشاورزی، تحلیل طرحهای کسبوکار، دانش کنترل آفات و بیماریهای کشاورزی، اقتصاد و بازاریابی کشاورزی، حل مسئله و تصمیمگیری، مهارتهای کار گروهی و ارتباطات، رهبری و مدیریت و اصول کارآفرینی به اجماع رسیدند. بر اساس نتایج این تحقیق میتوان نتیجه گرفت که در حوزه کشاورزی، دانشجویان باید طیف وسیعی از صلاحیتها و مهارتهای حرفهای را کسب کنند تا بتوانند بهخوبی در بازار کار موفق شوند. این صلاحیتها به طور کلی به دو دسته صلاحیتهای عمومی شامل حل مسئله و تصمیمگیری، مهارتهای کار گروهی و ارتباطات، رهبری و مدیریت و اصول کارآفرینی و صلاحیتهای تخصصی شامل دانش تخصصی در علوم کشاورزی، مدیریت مزرعه، استفاده از فناوریهای نوین کشاورزی، تحلیل طرحهای کسبوکار، دانش کنترل آفات و بیماریها، اقتصاد و بازاریابی کشاورزی تقسیم میشوند.