بررسی وضعیت سواد، کاربست و عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی در بین اعضای هیأت علمی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، زنجان، ایران
doi
10.22034/hel.2024.2036769.1985چکیده
هدف: هدف مطالعه حاضر، بررسی عوامل موثر در پذیرش و بهکارگیری هوش مصنوعی توسط اعضای هیأت علمی و میزان سواد هوش مصنوعی آنان است. روش پژوهش: پژوهش کاربردی حاضر مبتنی بر فلسفه پراگماتیسم از نوع آمیخته (متوالی تشریحی) است. جامعه آماری بخش کمی اعضای هیأت علمی پردیسهای دانشگاه فرهنگیان در سال تحصیلی 1403-1402، به تعداد 1220 نفر بود که بر اساس فرمول کوکران 315 نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. در بخش کیفی نیز با استفاده از نمونهگیری هدفمند از نوع گلوله برفی 15 نفر از متخصصان انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها مقیاس پذیرش هوش مصنوعی و سواد هوش مصنوعی و مصاحبه نیمهساختاریافته بود. دادههای کمی با استفاده از نرمافزار SPSS، و دادههای کیفی بهروش تحلیل مضمون تجزیه و تحلیل شد. یافتهها: نیت رفتاری، سهولت ادراکشده، سودمندی ادراکشده، ارتباط شغلی، هنجار ذهنی، شرایط تسهیلکننده و نگرش نسبت به استفاده بر پذیرش هوش مصنوعی موثر است. بنابر نتایج سواد هوش مصنوعی اعضای هیأت علمی در سطح مطلوبی قرار ندارد. نتیجهگیری: هدف قرار دادن سواد هوش مصنوعی اساتید دانشگاهها مؤلفۀ کلیدی در غلبه بر مقاومت در برابر پذیرش هوش مصنوعی میباشد. از این رو حمایت بیشتر توسط مراجع ذیربط و رؤسای سازمانهای آموزشی برای کمک به اساتید جهت توسعه شایستگی و سواد هوش مصنوعی ضروری است.