ظاهر و باطن قرآن و مبادی آگاهی امام از آن
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تهران پردیس فارابی، تهران
2 مربّی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نراق
3 دانشجوی دکتری کلام امامیّه، دانشگاه قرآن و حدیث، قم
doi
10.22054/rjqk.2014.34چکیده
قرآن آخرین کتاب آسمانی، بر دو ساحت ظاهر و باطن استوار شده است و افراد خاصّی از این آگاهی بهرهمند و جامعة بشری برای دستیابی به آن حقایق در جهت سیر تعالی نیازمند به ایشان میباشد. مکتب تشیّع مصداق آگاهان از ظاهر و باطن قرآن را پیشوایان خویش معرّفی میکند و بر این باور است که دانش امام فراتر از علم عادّی، دارای مجاری و مبادی خاص و الهی میباشد.آیات و روایات، دلالت بر اثبات دیدگاه اتّصال علم امام به خداوند سبحان دارد. مقالة حاضر با روش کتابخانهای و رویکردی تحلیلی در مقام بررسی و اثبات چگونگی آگاهی و علم گستردة امام به قرآن است. شناخت چگونگی ایصال امام به حقایق قرآن با بررسی مجاری و مبادی گوناگون آگاهی امام از ظاهر و باطن قرآن آشکار خواهد شد که این مهم به دلیل جایگاه مقرّر شده، برای امام میباشد میپذیرد.
