فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اوریکاز آنزیمی تترامر، کروی و فاقد کوفاکتور و از گروه آنزیم‌های اکسیدوردوکتاز است. تاکنون تحقیقات زیادی در مورد این آنزیم به دلیل کاربردهایش به‌عنوان یک عامل درمانی و تشخیصی انجام شده است. بخشی از کیت تشخیصی که برای اندازه‌گیری غلظت اسید اوریک در خون  استفاده می‌شود، اوریکاز است. در این تحقیق، تأثیر مایع یونی غیر ایمیدازولی تری اتیل آمونیوم پروپیونات (TEAP) بر عملکرد آنزیم اوریکاز بررسی شد. مایعات یونی نمک‌هایی با خواص مهمی مانند پایداری حرارتی زیاد، حلالیت زیاد و قطبیت زیاد هستند. برخی از مایعات یونی به‌عنوان تثبیت‌کننده برای ذخیره طولانی‌مدت پروتئین‌ها استفاده می‌شوند و ماندگاری پروتئین‌هایی مانند پروتئین‌های درمانی و یا صنعتی را افزایش می‌دهند. در این مطالعه، آنزیم با غلظت‌های مختلف مایع یونی تری اتیل آمونیوم پروپیونات تیمار شد. نتایج نشان می دهد که تری اتیل آمونیوم پروپیونات تأثیر وابسته به غلظت بر فعالیت آنزیم اوریکاز دارد. استفاده ازمایع یونی تری اتیل آمونیوم پروپیونات با غلظت ۱ درصد باعث افزایش فعالیت کاتالیزوری آنزیم در مقایسه با آنزیم تیمارنشده می‌شود. همچنین دما و PH بهینه برای فعالیت آنزیم بواسطه تیمار با مایع یونی مذکور تغییر می‌کند. بروز تغییرات در میانکنش‌های داخل ساختاری آنزیم از جمله تغییر در پیوندهای هیدروژنی، الکترواستاتیک و فعل و انفعالات واندروالس و در نتیجه تغییرات ساختاری آنزیم باعث افزایش فعالیت اوریکاز و بهبود کارایی کاتالیزوری وهمچنین تغییر دما و PH بهینه آنزیم می‌شود. همچنین براساس نتایج حاصل از محاسبه پارامترهای ترمودینامیک ثابت شد که استفاده از تری اتیل آمونیوم پروپیونات با غلظت 1 درصد باعث افزایش مقاومت حرارتی اوریکاز و جلوگیری ازتغییرات ساختاری و دناتوراسیون  این آنزیم در طی فرایند غیر فعال‌سازی حرارتی می‌شود.