کاربرد ترکیبی تحلیل سلسله مراتبی و تکنیک تاپسیس در تعیین ارزش وزنی معیارها و ارزیابی پایداری کشاورزی (مطالعه موردی: شهرستانهای منتخب استان آذربایجان شرقی)
نویسندگان
1 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 مدیریت کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
چکیده تحقیق حاضر با هدف ارزیابی پایداری مولفههای کشاورزی رایج شهرستانهای منتخب استان آذربایجان شرقی شامل تبریز، اهر و مراغه انجام شده است. شاخصهای اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی به عنوان شاخصهای تصمیمگیری ارزیابی در نظر گرفته شدند. دادهها و اطلاعات مورد نیاز در این مطالعه با بهرهگیری از نظرات فنی کارشناسان سازمان جهاد کشاورزی از طریق تکمیل پرسشنامه و سالنامههای آماری استان در سال ۱۳۹۱ جمع آوری شد. تعیین ارزش وزنی شاخصها و زیر شاخصها به روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP)انجام گرفت. اهمیت نسبی هر یک از زیرشاخصها در گزینهها (مناطق کشاورزی) نیز با استفاده از تکنیک تاپسیس تعیین شد. نتایج تحقیق نشان داد که معیار زیست محیطی بیشترین و معیار اجتماعی کمترین تاثیر را در پایداری کشاورزی مناطق منتخب دارد. افزون بر این نتایج بیانگر آن است که شهرستان اهر مطلوبترین منطقه در بین سه شهرستان به لحاظ پایداری کشاورزی میباشد. نتایج حاصل از مقایسهی شاخصهای زیست محیطی نشان داد که شهرستانهای اهر و تبریز دارای بیشترن تنوع گیاهان زراعی هستند و شهرستان مراغه دارای تنوع زراعی پایینی است.