تأثیر تمرینات تعادلی بر توجه پایدار پسران 7 تا 10 ساله با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی شهر کرمان
نویسندگان
1 استادیار دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.48308/mbsp.6.2.103چکیده
هدف پژوهش: موضوع توجه از مهمترین و پیچیدهترین عوامل مؤثر در آموزش و یادگیری است و یکی از فراوانترین مشکلات در میان کودکان با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی که موجب کاهش کارایی آنان در یادگیری میشود، فقدان توجه است؛ در این راستا هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات تعادلی بر توجه پایدار کودکان با اختلال نارسایی توجه /بیش فعالی است. روش پژوهش: سی کودک با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی از میان کودکان 7 تا 10 سالهای که به مرکز درمانی بعثت شهر کرمان مراجعه کرده بودند، انتخاب و به روش تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. طرح تحقیق شامل گروه تجربی همراه با گروه کنترل و روش آن نیمه تجربی بود. تمرینات تعادلی به مدت 8 هفته بر گروه تجربی انجام گرفت. توجه پایدار شرکتکنندگان با استفاده از نرمافزار عملکرد مداوم سنجیده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای ناپارامتریک یومن ویتنی و ویلکاکسون استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد، تمرینات تعادلی باعث بهبود معنیدار مؤلفههای توجه پایدار کودکان با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی شده است. نتیجهگیری: تمرینات تعادلی را میتوان در کنار سایر روشهای درمانی بهعنوان روشی اثربخش برای بهبود توجه این کودکان به کاربرد.