ضرورت تأمین امنیت جمعی در منطقه خلیجفارس با نگاه به روابط جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه جامع امام حسین علیهالسلام، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری امنیت ملی، دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی، تهران، ایران
doi
چکیده
خلیجفارس یکی از راهبردیترین مناطق جهان است که وجود منابع بزرگ نفت و گاز و موقعیت راهبردی، اهمیت آن را برای قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای دوچندان کرده است. از قرنهای متمادی، منطقه، شاهد رقابت و چالش بین قدرتهای منطقهای (ایران و عربستان) و فرامنطقهای برای گسترش حضور و نفوذ خود بوده است. در دوران تسلط 150ساله پرتغالیها (1660- 1510) و انگلیسیها حفظ و کنترل منطقه خلیجفارس برعهده آنان بود و با خروج نیروهای انگلیسی در سال 1971، امریکا نقش ضامن امنیتی خلیجفارس را برعهده گرفت و با سامانههای امنیتی و ارائه ترتیبات منطقهای همانند شورای همکاری خلیجفارس نتوانست به امنیت پایدار خلیجفارس کمک کند و این درحالی است که این منطقه حساس بهدلیل موقعیت و ویژگیهای خود همواره نیازمند صلح و امنیت پایدار و دائمی بوده است.این پژوهش بهدنبال آن است ضمن تبیین ضرورت تأمین امنیت در منطقه خلیجفارس، نظام امنیتی مطلوب را که همان امنیت دستهجمعی واحد، هماهنگ، منسجم و بومی(درونزا) است، معرفی و اصول و ملاحظات حاکم بر مذاکرات و روابط جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی برای ایجاد امنیت پایدار در منطقه خلیجفارس را برشماری نماید.
