اثر اسید هیومیک و EDTA بر ویژگیهای رشدی، عملکرد و اجزای عملکرد دانه کلزا تحت تنش سمیت مس
نویسندگان
1 گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 اکولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
doi
چکیده
چکیده سالانه مقادیر زیادی از آلایندهها وارد محیط زیست شده و سبب تجمع فلزات سنگین نظیر مس در خاک میشوند. در این راستا، به منظور بررسی اثر سطوح مختلف مس و مصرف اصلاحگرهای خاک بر صفات مورفولوژیک، اجزای عملکرد و عملکرد دانه کلزا (Brassica napus L.)، آزمایش گلخانهای بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول غلظت مس در چهار سطح شامل شاهد (بدون مصرف مس) ، 100، 200 و 300 میلیگرم بر کیلوگرم خاک و فاکتور دوم مصرف اصلاحگر خاک در پنج سطح شامل 2/29 و 2/292 میلیگرم اتیلن دیآمین تترا استیک اسید (EDTA) بر کیلوگرم خاک (معادل 1/0 و 1 میلیمول بر کیلوگرم)، 25/1 و 5/2 میلیگرم اسید هیومیک بر کیلوگرم خاک (معادل 5/2 و 5 کیلوگرم در هکتار) و شاهد (بدون مصرف اصلاحگر) بودند. صفات مورد مطالعه شامل ارتفاع و تعداد برگ در بوته، سطح برگ، تعداد شاخه فرعی و تعداد خورجین در بوته، وزن هزاردانه، عملکرد دانه و وزن خشک اندامهوایی در بوته بودند. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت مس در خاک صفات مورفولوژیک و عملکرد کلزا کاهش یافت، اما مصرف اصلاحگر خاک منجر به افزایش عملکرد دانه به دلیل بهبود صفات مورفولوژیک و اجزای عملکرد شد. مصرف 2/292 میلیگرم EDTA بر کیلوگرم خاک، 6/18 درصد عملکرد دانه بیشتری را نسبت به تیمارشاهد (فاقد اصلاحگر) ایجاد کرد. مصرف 2/29 میلیگرم EDTA بر کیلوگرم، 25/1 و 5/2 میلیگرم اسید هیومیک بر کیلوگرم خاک هر چند سبب افزایش عملکرد دانه کلزا نسبت به تیمارشاهد شدند، ولی این افزایش معنیدار نبود. به استثنای وزن هزاردانه، تأثیر EDTA روی تمام صفات مورد بررسی چشمگیرتر از اسید هیومیک بود. مقایسه سطح بحرانی سمیت مس برای ماده خشک نسبی اندام هوایی و عملکرد نسبی دانه نشان داد که مصرف اصلاحگرها در غلظتهای پایین نسبت به غلظتهای بالا سبب افزایش تحمل گیاه در برابر سمیت مس شدند.