تبیین دادهبنیاد پیمان ابراهیم با رویکرد ژئوپلیتیکی
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیای سیاسی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 پژوهشگر و مدرس آیندهپژوهی دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
doi
10.22034/igq.2024.446626.1846چکیده
از مهمترین تحولات ژئوپلیتیکی سالهای اخیر غرب آسیا، شکلگیری پیمان ابراهیم است. این پیمان را میتوان نقطه آغاز تحولات بنیادی در نظم منطقهای غرب آسیا دانست که تأثیر بسزایی بر محیط سیاسی و امنیتی این منطقه خواهد داشت. بنابراین تبیین آن با رویکرد ژئوپلیتیکی ضروری است. ارائه پاسخ مناسب برای سؤال محوری «چیستی ابعاد و مؤلفههای پیمان ابراهیم از منظر ژئوپلیتیک» و ترسیم الگوی نظری پیمان، هدف اصلی پژوهش محسوب میگردد. در این پژوهش با روش «گراندد تئوری»، مفاهیم، مقولهها، پیامدها و الگوی نظری پیمان از درون دادهها پدیدار و رویش پیدا کرده است. بهمنظور افزایش اعتبار و دقت فرایندها و یافتهها، از نرمافزار(MaxQDA) استفاده شده است. یافتههای این تحقیق، فرا مقولههای «عوامل شکلگیری» متشکل از 14 مقوله، «پدیده محوری» متشکل از 9 مقوله، «تسهیلگر» متشکل از 8 مقوله، «موانع و آسیبها» متشکل از 10 مقوله، «راهبردها و اقدامات اساسی» متشکل از 10 مقوله، «پیامدها» متشکل از 18 مقوله، «اهداف» متشکل از 12 مقوله و ارائه الگوی نظری پیمان ابراهیم هستند. در نهایت میتوان مهمترین پیامدهای این پیمان را عدول برخی کشورهای عربی از آرمان فلسطین، تشدید مبارزات فلسطینیان و پویایی سیاست خارجی ایران در تعامل با همسایگان دانست.