تحلیل هم نویسندگی و هم واژگانی در پژوهش های فارسی مدیریت و برنامه ریزی آموزشی (سال های 1389 تا 1398)

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

4 کارشناس ارشد علم اطلاعات و دانش شناسی، نهاد کتابخانه های عمومی کشور، تهران، ایران

doi
10.22034/hel.2024.545460.1773
چکیده

هدف: هدف این پژوهش تحلیل هم­واژگانی و هم­نویسندگی پژوهش­های مدیریت و برنامه­ریزی آموزشی فارسی­زبان طی سالهای 1389 تا 1398 بود.روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و جامعه آماری آن 2466 مقاله نمایه­شده حوزه مدیریت و برنامه­ریزی آموزشی در پایگاه نمایه استنادی علوم ایران بود. برای تجزیه و تحلیل داده­های پژوهش از نرم­افزارهای «بیب اکسل»، «ووس­ویور»، «یوسی­آی­نت»، و «نت دراو» استفاده شد.یافته‌ها: میانگین متوسط مشارکت نویسندگان به ازای هر مقاله برابر با 72/2 درصد بود. «کورش فتحی واجارگاه» با 36 مقاله و «عباس بازرگان» با 60 استناد به 15 مقاله به ترتیب نویسندگان برتر از نظر تعداد مقالات و استنادات دریافتی بودند.  3/87 درصد مقالات به صورت گروهی منتشر شده بودند و 3/44 درصد مقالات هیچ استنادی دریافت نکرده بودند. میانگین تعداد استناد به ازای هر مقاله 87/3 بود. 3/36 درصد مقالات با الگوی سه­نویسنده­ای در حکم رویکرد غالب انتشار یافته بود. «کورش فتحی واجارگاه-محبوبه عارفی» با 13 مقاله مشترک، برترین زوج هم­نویسنده بودند. بزرگترین شبکه هم­نویسندگی شامل 103 نویسنده بود که «کورش فتحی واجارگاه»، برترین نویسنده از لحاظ شاخص­های مرکزیت بود. کلیدواژه­های «دانشگاه»، «آموزش عالی» و «پیشرفت تحصیلی» سه کلیدواژه پرتکرار بودند. خوشه­های موضوعی عبارت بودند از: «پیشرفت تحصیلی»، «برنامه­ریزی آموزشی»، «خودکارآمدی تحصیلی»، «نیازسنجی آموزشی»، «رهبری تحول­آفرین» و «جو سازمانی».  نتیجه ­گیری: تشویق به مشارکت بیشتر و فعالتر نویسندگان حوزه مدیریت و برنامه­ریزی آموزشی در ایران برای تقویت شبکه هم­نویسندگی و توجه بیشتر به مباحث و موضوعات برنامه­ریزی آموزشی حول محور مقاطع ابتدایی و متوسطه در قیاس با مقطع آموزش عالی از سوی نویسندگان این حوزه ضروری است.