تحلیل مسیر اثر عناصر برنامه درسی پنهان بر اخلاق حرفه ای دانشجویان مهندسی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری برنامه درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

doi
10.22034/hel.2024.2010251.1907
چکیده

هدف: این پژوهش با هدف تعیین اثر عناصر برنامه درسی پنهان بر مولفه­های اخلاق حرفه­ای دانشجویان تحصیلات تکمیلی مهندسی انجام شده است.روش پژوهش: روش این پژوهش از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مقطع دکتری دانشکده­های مهندسی دانشگاه شهید بهشتی در سال 1400 به تعداد321  نفر بود. از این جامعه به روش نمونه­گیری تصادفی کوکران تعداد 176 نفر نمونه در نظر گرفته شد. داده­های پژوهش از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع­آوری گردید. تجزیه تحلیل آماری با استفاده از نرم­افزار SPSS-26 انجام گرفت. داده­ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر تحلیل شدند.یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان­دهنده رابطه مثبت و معنی­دار(0.01>p) بین عناصر برنامه درسی پنهان (شامل آموزشگر، شرکای یادگیری، میدان عمل و سیستم آموزشی) و بعد مسئولیت­پذیری اخلاق مهندسی  بوده، همچنین میان تمامی مؤلفه­های برنامه درسی پنهان بجز شرکای یادگیری با اخلاق مهندسی رابطه مثبت و معنی­داری(0.01>p) وجود دارد و سهم آموزشگر و میدان عمل در پیشبینی میزان اخلاق مهندسی دانشجویان معنی­دار است.نتیجه‌گیری: توجه به این عناصر و مولفه ­ها می­تواند امکان بهبود برنامه­درسی پنهان اخلاق مهندسی را فراهم سازد و سهم به­سزایی در ارتقای اخلاق حرفه­ای دانشجویان مهندسی ایفا کند؛ لذا متولیان آموزش در سطح آموزش عالی مهندسی با برنامه­درسی پنهان آگاهانه نقش مهمی می­توانند داشته باشند. پژوهش­های بیشتر در زمینه برنامه­های درسی مهندسی، آینده­ای روشن برای این حرفه و جامعه خواهد ساخت.