ژئوپلیتیکِ هوش مصنوعی؛ رَهنشانِ نظری رقابتهای الگوریتمی بازیگرانِ نظام جهانی
نویسندگان
1 استاد گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 پژوهشگر فوق دکترا روابط بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.22034/igq.2024.143237چکیده
در چند سال اخیر با پیدایشِ انقلاب صنعتیِ چهارم و بسیط یافتن نظام هایِ سایبری، هوش مصنوعی به عنوان عنصری حیاتی و ارزشمند تلقی شده و تسلط بر آن به عنوان مولفه ای از قدرت محسوب میشود. اهمیت این موضوع را زمانی بهتر متوجه میشویم که رقابت های استراتژیکِ بازیگران بین المللی-عموماً قدرتهای بزرگ-جهتِ فعالیت های خود را به سمت و سوی تحقیق و توسعه در حوزۀ هوش مصنوعی سوق داده و در حال تبدیل کردن آن به یکی از مهمترین مزیت های راهبردی در محیط بین المللی هستند. این مقاله با مفروض گرفتن آیندۀ رقابتِ ژئوپلیتیک-ژئواستراتژیک با محوریتِ هوش مصنوعی و کاربردهای آن و با بهره گیری از روش تحلیلی-توصیفی به دنبالِ پاسخِ به این سوال است که "شبکۀ ژئوپلتیکی سیستم بین الملل" چگونه توسط جوهرۀ دوانگارِ هوش مصنوعی دچار دگردیسی شده است؟ یافته های پژوهش نشان می دهد هوش مصنوعی و سیستم الگوریتمی با بازتولید مولفه های نوینِ ژئوپلیتیکی و استفاده از کارکردهای نظامی، امنیتی، سیاسی، ژئواکونومیکی و ژئوکالچریِ آن، تاثیر قابل ملاحظه ای در ارتقاء، تحول و تطورِ قدرت کنشگران بین المللی دارد.