مدل یابی معادلات ساختاری پیش‌بینی اضطراب اجتماعی در دانشجویان براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه: نقش میانجیگری احساس پذیرش خود و فعالیت بدنی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

2 استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.

doi
10.48308/mbsp.2021.105944.2235
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی اضطراب اجتماعی در دانشجویان براساس طرحواره­های ناسازگار اولیه با بررسی نقش میانجیگری احساس پذیرش خود و فعالیت بدنی بود.روش‌ها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تمام دانشجویان ورزشکار دانشگاه آزاد واحد قم تشکیل دادند که از میان آنها تعداد 320 نفر به روش نمونه­گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (2000)؛ نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ (1998)؛ نیم‌رخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ؛ و پرسشنامه پذیرش خود بود. برازش مدل ساختاری با استفاده از شاخص­های برازش و نرم افزارهای اس.پس.اس.اس و آیموس مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: یافته های پژوهش حاضر نشان داد اضطراب اجتماعی در دانشجویان براساس طرحواره­های ناسازگار اولیه با نقش میانجیگری احساس پذیرش خود (001/0=P، 73/3=Z) و فعالیت بدنی (001/0=P، 11/4=Z) پیش‌بینی می­شود.نتیجه گیری: براساس یافته­های حاضر طراحی برنامه‌های آموزشی برای شناسایی و اصلاح طرحواره‌های ناسازگار اولیه در دانشجویان ورزشکار پیشنهاد می­شود.