مدل یابی معادلات ساختاری پیشبینی اضطراب اجتماعی در دانشجویان براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه: نقش میانجیگری احساس پذیرش خود و فعالیت بدنی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.
doi
10.48308/mbsp.2021.105944.2235چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر پیشبینی اضطراب اجتماعی در دانشجویان براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه با بررسی نقش میانجیگری احساس پذیرش خود و فعالیت بدنی بود.روشها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تمام دانشجویان ورزشکار دانشگاه آزاد واحد قم تشکیل دادند که از میان آنها تعداد 320 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (2000)؛ نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ (1998)؛ نیمرخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘﻲ؛ و پرسشنامه پذیرش خود بود. برازش مدل ساختاری با استفاده از شاخصهای برازش و نرم افزارهای اس.پس.اس.اس و آیموس مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: یافته های پژوهش حاضر نشان داد اضطراب اجتماعی در دانشجویان براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه با نقش میانجیگری احساس پذیرش خود (001/0=P، 73/3=Z) و فعالیت بدنی (001/0=P، 11/4=Z) پیشبینی میشود.نتیجه گیری: براساس یافتههای حاضر طراحی برنامههای آموزشی برای شناسایی و اصلاح طرحوارههای ناسازگار اولیه در دانشجویان ورزشکار پیشنهاد میشود.