تبیین روابط علی بین کمال‌گرایی و شفقت به خود با میانجیگری راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان با سطح فعالیت بدنی پایین

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

2 دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

doi
10.48308/mbsp.2021.1005.1169
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین روابط علی بین کمال‌گرایی و شفقت به خود با میانجیگری راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان با سطح فعالیت بدنی پایین انجام شد.روش‌ها: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی، به لحاظ هدف کاربردی و جامعه آماری این پژوهش شامل تمام دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد در سال تحصیلی 1399-1398 بود که از میان آنها به روش نمونه‌گیری در دسترس 200 دانشجو انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس شفقت به خود نف (2003)، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (2001) و مقیاس کمال‌گرایی مثبت و منفی تری- شورت و همکاران (1995) بود. برای تحلیل داده­ها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد.نتایج: یافته ها نشان داد که رابطه بین کمال‌گرایی منفی و شفقت به خود از طریق راهبردهای مثبت تنظیم هیجانی (05/0>p، 058/0-=β) منفی و در سطح 05/0 و رابطه بین کمال‌گرایی منفی و شفقت به خود از طریق راهبردهای منفی تنظیم هیجانی (01/0>p، 253/0-=β) منفی و در سطح 01/0 معنادار است.نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که در دانشجویان دارای سطح فعالیت بدنی پایین، کمال‌گرایی تأثیر منفی بر شفقت به خود دارد و این رابطه از طریق راهبردهای تنظیم شناختی هیجان میانجی‌گری می‌شود. بنابراین، افزایش فعالیت بدنی و تقویت مهارت‌های تنظیم هیجانی می‌تواند اثرات منفی کمال‌گرایی بر شفقت به خود را کاهش دهد.