قدرت بازدارندگی رسانهای تلویزیون و کاربست دفاعی آن؛ با تأکید بر توانمندسازی فردی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه علوم سیاسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
3 گروه مدیریت رسانه ای، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران
4 گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
چکیده
اهمیت رسانه تلویزیون در جمهوری اسلامی ایران تا بدانجاست که امام خمینی(ره)، صداوسیما را یک دستگاه عظیم آموزشی و تربیتی و بهمنزله یک «دانشگاه عمومی» میدانند که در سطح کشور گسترده است. مقام معظم رهبری نیز در توضیح دانشگاهبودن آن، صداوسیما را مدرسهای عمومی برای همه اقشار در سراسر کشور میدانند که در آن پیامها، پایهها، مفاهیم و درسهای اسلام ناب، انقلابی و واقعی تدریس میشود. هدف این مقاله درراستای راهبرد بازدارندگی رسانهای، طراحی مدلی بهمنظور نهادینهسازی برنامههای توانمندسازی افراد از مجرای تلویزیون است. روش تحقیق مورداستفاده، آمیخته اکتشافی و با استفاده از راهبرد گونهشناسی است. جامعه آماری این پژوهش را صاحبنظران این حوزه تشکیل دادهاند. در بخش کیفی، نمونه آماری با استفاده از روش نمونهگیری نظری 13 نفر و در بخش کمّی 385 نفر به شیوه نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار جمعآوری دادهها مصاحبه نیمهساختاریافته فردی و پرسشنامه محققساخته است. تحلیل دادهها براساس مدلسازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزار Smart-PLS انجام شده است. نتایج پژوهش نشان داد که عوامل محیطی، انسانی، تلویزیون، برنامهریزی و ویژگیهای مخاطب میتوانند متغیر توانمندسازی فردی را پیشبینی کنند. آزمون مدل نیز نشان میدهد، مدل پیشنهادی 7/62 درصد از تغییرات مربوط به توانمندسازی فردی را تبیین میکند. براساس نتایج نهایی پژوهش، تلویزیون جمهوری اسلامی ایران بر توانمندسازی فردی اثر مستقیم دارد.