بررسی اثرات سلنیت سدیم و نانوذرات سلنیوم بر وضعیت آنتیاکسیدانی، فعالیت آنزیمی و فراسنجههای لیپیدی در نیمچه-های تخمگذار
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم دامی، دانشگاه پیام نور
2 کارشناس، زیستشناسی، دانشگاه پیام نور
3 استادیار، گروه زیستشناسی، دانشگاه پیام نور
doi
10.30473/eab.2019.44933.1690چکیده
آزمایشی بهمنظور بررسی سطوح مختلف نانوذرات سلنیوم و سلنیت سدیم بر وضعیت آنتیاکسیدانی، فعالیت آنزیمی و فراسنجههای لیپیدی با 1050 نیمچه تخمگذار در قالب 7 تیماربه مدت6 هفته انجام شد.تیمارها شامل؛ شاهد، سه سطح (ppm) 15/0، 3/0 و 6/0 سلنیت سدیم و نانو سلنیوم بود. شاخصهای آنتیاکسیدانی اندازهگیریشده در بافت قلب، کبد و پلاسما شامل؛ فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز (GPx)، سطح مالوندی آلدهید (MDA) و ظرفیت آنتیاکسیدانی کل (TAS) بودند. فعالیت آنزیمهای آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) و آلکالین فسفاتاز (ALP) نیز اندازهگیری شدند. شاخصهای لیپیدی شامل کل تریگلیسیرید، کل کلسترول و LDL پلاسما نیز تعیین شدند. نتایج نشان داد، سلنیت سدیم و نانوسلنیوم بهطور معنیداری سبب افزایش فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز و کاهش سطح مالوندیآلدهید در پلاسما، قلب و کبد شدند. بیشترین تأثیر آنتیاکسیدانی مربوط به تیمار ppm6/0 سلنیت سدیم و ppm3/0 نانوسلنیوم بود (05/0P<). هیچکدام از تیمارهای آزمایشی تأثیر معنیداری بر ظرفیت آنتیاکسیدانی کل پلاسما، قلب و کبد و همچنین فعالیت آنزیمهای غیرعملکردی پلاسما نداشتند. (05/0<P). سطح ppm 3/0 سلنیت سدیم و ppm 6/0 نانوسلنیوم سبب کاهش معنیدار تریگلیسیرید، کلسترول و LDL پلاسمای پرندگان شدند (05/0<P). نتیجهگیری اینکه بهطور موفقیتآمیزی میتوان از سطح ppm 6/0 سلنیت سدیم و ppm3/0 نانوسیلنیوم جهت بهبود وضعیت آنتیاکسیدانی و کاهش لیپیدهای مضر پلاسما استفاده نمود.