ارتباط تحلیل رفتگی ورزشی با سلامت روانی دانشجویان: بررسی نقش جنسیت
نویسندگان
1 استادیار گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، مازندران، ایران.
doi
10.48308/mbsp.2020.1066.1177چکیده
هدف: هدف تحقیق حاضر بررسی ارتباط تحلیل رفتگی ورزشی با سلامت روانی دانشجویان و بررسی نقش جنسیت بود.روش ها: جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس تشکیل دادند. براساس جدول مورگان و فرمول کوکران، حجم نمونه 260 نفر در نظر گرفته شد که براساس روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه تحلیل رفتگی ورزشی (ABQ) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) استفاده شد. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و روش های آمار استنباطی تحلیل شدند.نتایج: نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد ارتباط منفی و معنی داری میان تحلیل رفتگی ورزشی و مولفه های آن با میزان سلامت روانی دانشجویان وجود دارد (0.05P<). همچنین نتایج آزمون رگرسیون نشان داد رابطه خطی نسبتا قوی بین متغیرهای پیش بین (مولفه های تحلیل رفتگی ورزشی شامل واماندگی هیجانی، حس کاهش اجرا، کاهش ارزشمندی در ورزش) و ملاک (سلامت روانی) وجود دارد. به بیان دیگر میزان رابطه بین متغیرهای پیش بین و ملاک 2/35 درصد بود.نتیجهگیری: به طور کلی نتایج پژوهش حاضر نشان داد ارتباط منفی و معنی داری میان سلامت روان و تحلیل رفتگی ورزشی دانشجویان زن و مرد مورد مطالعه وجود دارد.