آینده پژوهی همکاری های علمی بین المللی در دانشگاه های دولتی کشور و ارائه راهکارها و توصیه های سیاستی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانش آموخته دکتری مدیریت آموزش عالی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22034/hel.2023.705096چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی سناریوهای محوری برای آیندة همکاریهای علمی بینالمللی در دانشگاههای دولتی ایران است.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر آمیخته اکتشافی است. در بخش اول پژوهش از روش آیندهپژوهی تحلیل لایهای علّی استفاده شد. جامعه مورد مطالعه دانشگاههای دولتی وزارت علوم بود. که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند 18 مصاحبه نیمه ساختار یافته با صاحبنظران این حوزه انجام شد. سپس در بخش کمّی پژوهش، برای تعیین وزن هر یک از عدم قطعیتهای شناسایی شده در بخش کیفی پژوهش، به منظور شناسایی معیارهای ورودی سناریوها از پرسشنامة محقّقساخته استفاده شد. برای تعیین پایایی پرسشنامه از روش آلفای کرونباخ استفاده شد که در این پژوهش میزان 92/0 درصد بدست آمد که بیانگر ثبات و قابلیت اعتماد قابل قبول آن است. نمونة آماری بخش کمّی پژوهش حاضر 24 نفر از متخصّصین حوزة آموزش عالی در دانشگاههای دولتی کشور بودند که حوزة فعالیت علمی و اجرایی آنها بینالمللیسازی آموزش عالی بود که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل دادههای جمعآوری شده نیز از شاخصهای اجماع و اهمیت استفاده گردید.یافتهها: پس از تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش، چهار سناریوی:1. رشد و شکوفایی دانشگاه؛ 2. فرصتسوزی دانشگاه؛ 3. جریحهدار شدن روح دانشگاه و 4. تاریک و خاموش شدن دانشگاه، به عنوان سناریوهای محوری آیندة همکاریهای علمی بینالمللی در دانشگاههای دولتی کشور شناسایی شدند.نتیجهگیری: با عنایت به نتایج پژوهش تدوین یک برنامة جامع و مدوّن برای تقویت همکاریهای علمی بینالمللی، تعمیق همکاریهای بینالمللی به سطوح تصمیمگیری و اجرایی دانشگاه و تأسیس دفاتر بینالمللی آموزش عالی در کشورهای مختلف جهان به منظور گسترش همکاریهای علمی بینالمللی در آینده ضروری به نظر می رسد.