ارزیابی مقایسه‌ای میزان آبستنی در خرگوش‌های آزمایشگاهی Dutch ‌در شرایط تلقیح مصنوعی و جفت‌گیری طبیعی

doi
چکیده

‌تلقیح مصنوعی روشی انتخابی است که در مراکز تکثیر و پرورش خرگوش و همچنین اهداف تحقیقاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ‌طبق نتایج حاصل از مطالعه فعلی میزان آبستنی حاصل از انجام این تکنیک، با جفت گیری طبیعی قابل مقایسه است. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی روش تلقیح مصنوعی در مراکز تکثیر خرگوش و همچنین مقایسه آن با روش معمول جفت گیری طبیعی است. در این مطالعه 100 خرگوش ماده بالغ نژاد ‌ DUTCR به طور تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. خرگوش‌های گروه درمانی با مایع منی تازه و رقیق شده تلقیح شدند و همزمان یک دز از آنالوگ هورمون GnRL را به میزان 2/0 میلی لیتر تزریق داخل عضلانی دریافت کردند. خرگوش‌های گروه شاهد به طور طبیعی با خرگوش‌های نر جفت گیری کردند. در طول مطالعه شرایط محیطی برای هر دو گروه یکسان بوده نتایج حکایت از آن دارد که 62 درصد از خرگوش‌های گروه شاهد و 60 درصد از خرگوش‌های گروه درمانی آبستن شدند. از این رو نتایج گویای آن است میزن آبستنی دو گروه مشابه است و اختلاف معنی داری بین آنها وجود ندارد. ‌ ‌ واژه‌های کلیدی: آبستنی، تلقیح مصنوعی، خرگوش.

کلیدواژه‌ها