بافتنگاری سازوکارهای رهبری برای توسعۀ فرهنگ در دانشگاه اسلامی در چارچوب مدل توسعۀ نظامهای رفتاری
نویسندگان
1 دکترای برنامهریزی درسی. استادتمام گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز
2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه شیراز.
3 دکترای مدیریت آموزشی؛ دانشیار گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی دانشگاه شیراز.
4 دکترای برنامهریزی درسی؛ دانشیار گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی دانشگاه شیراز.
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بافتنگاری سازوکارهای رهبری به منظور توسعۀ فرهنگ در دانشگاه اسلامی انجام شده است. روش: در این پژوهش با استفاده از روش سنتزپژوهی، به بررسی و مداقه در پیشینۀ پژوهشی و سازوکارهای شناسایی شدۀ رهبران برای شکلدهی یا توسعۀ فرهنگ پرداخته شد؛ پس از آن با ارائۀ دستهبندی مجددی از سازوکارهای مذکور در قالب مدل توسعۀ نظامهای رفتاری مبتنی بر ابعاد مفهومی، ساختاری و عملکردی، روندهای لازم برای توسعۀ فرهنگ در دانشگاهها مشخص شد. یافتهها: بر مبنای راهکارهای سهگانه: در بعد مفهومی، تبیین و شفافسازی مأموریت و ارزشهای سازمان؛ در بعد ساختاری، تطبیق ساختارهای فیزیکی و سیستمهای سازمانی با ارزشهای جدید و در بعد عملکردی، ایفای فرایندهای عملیاتی در سازمان به منظور بروز و نهادینهسازی ارزشهای جدید، سرفصلهای توسعه در فرهنگ دانشگاه اسلامی شناخته شدهاند. نتیجهگیری: اگر از زوایۀ مدل توسعۀ نظامهای رفتاری به مقولۀ فرهنگ در دانشگاه اسلامی توجه شود، سازوکارهای مفهومی، ساختاری و عملکردی مذکور در دو بعد محیط درونی و بیرونی نمود خواهند داشت. به عبارت دیگر برخی از این سازوکارها درون محیط دانشگاه و برخی دیگر به منظور مرزگستری دانشگاه در محیط بیرونی اتفاق میافتند.
