ارائه الگوی یادگیری فناورانه در صنایع دریایی حوزه دفاع
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، مدیریت، گرایش سیاستگذاری علم و فناوری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر، مازندران، ایران
2 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
3 استاد دانشگاه مالک اشتر، تهران، ایران
4 استادیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران، ایران
doi
چکیده
یادگیری فناورانه بهعنوان یکی از محورهای اصلی توانمندسازی فناورانه در بخشها و صنایع کشورهای مختلف مانند حوزه دفاع بهشمار میرود. در این امتداد، صنایع دریایی از مهمترین بخشهای دفاعی بهحساب میآیند که تقویت و تجهیز آنها به ارتقای سطح اقتدار دفاعی کشور منجر میشود. مقاله حاضر درصدد مطالعه تطبیقی مسیر پیشرفت صنایع کشتیسازی کشورهای ژاپن، کره جنوبی و چین، بهعنوان کشورهای پیشرو و کشورهای ترکیه و برزیل، بهعنوان کشورهای درحالتوسعه و مقایسه یافتهها با صنعت موردمطالعه در داخل کشور و درنهایت، ارائه مدل یادگیری فناورانه در صنایع دریایی حوزه دفاع است. رویکرد پژوهش حاضر، کیفی است و از روش مطالعه موردی بهعنوان راهبرد پژوهش استفاده شده است. دادهها ازطریق 13 مصاحبه عمیق و نیمهساختاریافته با متخصصان صنایع دریایی حوزه دفاع جمعآوری شدند. یافتههای پژوهش نشان میدهد صنایع دریایی حوزه دفاع کشور از توانمندی لازم بهمنظور طراحی و ساخت تجهیزات موردنیاز بهصورت کاملاً بومی برخوردارند، اما ارتقای سطح قابلیتهای یادگیری فناورانه بهمنظور ایجاد تغییرات عمده در ماهیت محصول و یا فرایند آن و ورود به مرحله نوآوری رادیکال ضروری است. ازطرفدیگر، باتوجهبه شرایط حاکم بر کشور و صنایع دفاعی، یادگیری غالب بیشتر بهصورت غیررسمی است و درصورت ایجاد زیرساخت یادگیری رسمی، صنایع دریایی قابلیت حرکت جدیتر در مرزهای دانش را دارا خواهد بود. درمجموع با وجود پیشرفتهای چشمگیر سالهای اخیر، برخورداری از برنامه منسجم، مدون و بهروز درراستای توسعه روزافزون صنایع دریایی در حوزه دفاع ضرورت دارد.
