تاثیر بازی در آب کودکان دارای اختلال اوتیسم بر استرس مادران آنها
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد واحد اسلامشهر
2 دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
10.29252/mbsp.5.1.1چکیده
< p>اختلال اوتیسم یکی از بیماریهای گروه اختلالات فراگیر رشد بوده که باعث استرس در والدین به خصوص مادران میشود. شرکت در مداخلات فعالیتهای آبی این کودکان موجب بهبود رفتارهای منفی در آنها و در پی آن، کاهش استرس مادران درباره شرایط کودکشان میشود. لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر هشت هفته بازی در آب کودکان اوتیستیک بر استرس مادران آنها بود. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل انجام شد که به این منظور 26 مادر دارای دختر اوتیستیک 6-12 ساله به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و پس از همتاسازی براساس نمرات کسب شده در آزمونهای وکسلر و گارز کودک به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند که گروه تجربی مدت هشت هفته بازیهای منتخب آبی را انجام دادند. گروه کنترل مداخلهای دریافت نکردند. برای تمامی افراد شرکتکننده قبل و بعد از دوره تمرینی، پرسشنامه استرس و تنیدگی والدین (PSI) مورد استفاده قرار گرفت. برای تحلیل دادهها از روش آزمون تی مستقل و تحلیل واریانس مرکب دو در دو با اندازهگیری مکرر استفاده شد. یافتهها نشان داد ارائه این مداخلات برکودکان مبتلا به اوتیسم نتوانسته تاثیر معناداری بر میزان استرس مادرانشان داشته باشد (p>0/05). از دلایل احتمالی یافتههای تحقیق حاضر میتواند قرارگیری کودکان شرکت کننده در بالای طیف اوتیسم و به تبع آن شدت بیشتر مشکلات روانی مادران آنها باشد. بنابراین احتمالا زمان طولانیتری برای اثربخشی مداخله انجام شده لازم بوده است که پیشنهاد میشود این نکته در تحقیقات آتی مورد توجه قرار بگیرد.