بازسازی مفهومی و نظری بازدارندگی در سامانههای پیچیده و آشوبی
نویسندگان
1 دانشگاه جامع امام حسین (ع)
2 سون یات سن
doi
چکیده
تحول روابط بینالملل، به سمت سامانههای پیچیده و آشوبی، بنیانهای نظری بازدارندگی کلاسیک را با تغییر و تحول روبهرو کرده است. این تغییر و تحولات سبب ناکارآمدی نظریه بازدارندگی کلاسیک در شرایط نوین شده است. دراینراستا، سؤالی که مطرح میشود این است که تحول سامانه بینالملل درقالب سامانههای غیرخطی و آشوبی چه تأثیری در سازه فیزیکی و منطقی سامانه بازدارندگی خواهد داشت؟ در پاسخ، این فرضیه مطرح میشود که با تحول سامانه بینالملل به سمت پیچیدگی و آشوب، سازه منطقی و فیزیکی نظم منطقهای نیز تغییر پیدا کرده است و آشوبناکی، شبکه و رژیمهای بینالمللی بهعنوان سازه نوین نظم مطرح میشوند. متناسب با این سازهها سامانه بازدارندگی نیز که تحت تأثیر سازههای سامانه قرار دارد، با تغییر و تحول روبهرو شده و شکلهای نوینی ازجمله بازدارندگی شبکهای و جمعی پیدا کرده است. مهمترین یافته پژوهش این است که سامانه بازدارندگی از یکجانبهگرایی به سمت چندجانبهگرایی حرکت کرده است. این پژوهش با رویکردی اثباتگرایانه و استفاده از روش تحلیل آماری بهدنبال اثبات رابطه متغیرهای پژوهش است.