بررسی تجارب زیسته استادان دانشگاه از بهکارگیری آموزشی تلفن همراه در دوران همهگیری کووید-۱۹: مطالعه کیفی
نویسندگان
1 مدرس دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی گروه علوم تربیتی، آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد کامپیوتر گرایش نرمافزار و دانشجوی دکتری مدیریت دولتی دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران
doi
چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تجارب زیسته استادان دانشگاه فرهنگیان از بهکارگیری آموزشی تلفن همراه در دوران همهگیری کووید-۱۹ بود.روش پژوهش: این پژوهش کیفی با استفاده از روش پدیدارشناسی اجرا شد. روش گردآوری اطلاعات، استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. براین اساس، با رویکرد نمونهگیری هدفمند و روش معیار، استادان دانشگاه فرهنگیان در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ که در حوزه آموزش از تلفن همراه استفاده کرده بودند، انتخاب شدند و درنهایت با مصاحبه عمیق با ۸ نفر اشباع نظری حاصل شد. تحلیل مصاحبهها، با استفاده از الگوی هفت مرحلهای کلایزی با کمک نرمافزار مکس کیودا ۱۲ بهعنوان ابزار تحلیل دادهها انجام گرفت.یافتهها: پس از استخراج و دستهبندی موضوعی، هفت مضمون اصلی و ۴۹ مضمون فرعی شناسایی شد. مضامین اصلی شامل بهکارگیری از نرمافزار و محتوای آموزشی، تولید محتوا، استفاده از سامانههای آموزشی، مدیریت و انتقال دادهها، ارتباطات آموزشی، مدیریت تجهیزات، مدیریت زمان طبقهبندی شد.نتیجهگیری: یافتههای پژوهش نشان میدهد که تلفن همراه میتواند بهعنوان یک ابزار آموزشی در حوزه آموزش و تدریس در دانشگاه مورداستفاده قرارگیرد و اساتید برای پیشبرد اهداف آموزشی خود از تلفن همراه استفاده نمایند.
