نقش باورهای غیرمنطقی در اشتغال به رفتار ورزشی دانشجویان دختر در مراحل مختلف تغییر رفتار تمرینی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران
2 استادیار گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران
doi
10.29252/mbsp.4.2.1چکیده
هدف: هدف از این پژوهش بررسی ارتباط بین باورهای غیرمنطقی و شدت رفتار ورزشی و نیز پیشبینی مرحله رفتار تمرینی افراد بر اساس سازههای باورهای غیرمنطقی بود. روشها: 190 دانشجوی دختر دانشگاه دامغان به روش خوشهای تصادفی انتخاب و پرسشنامههای مراحل تغییر رفتار تمرینی کاردینال (1997)، باورهای غیرمنطقی اهواز (2005) و مقیاس رفتار ورزشی گودین و شفارد (1985) را تکمیل کردند. برای پیشبینی شدت رفتار ورزشی بر اساس سازههای باورهای غیرمنطقی از تحلیل رگرسیون خطی چندگانه و بهمنظور پیشبینی مرحله رفتار تمرینی افراد از تحلیل رگرسیون تشخیصی استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد بین باورهای غیرمنطقی و اشتغال به رفتار ورزشی، ارتباط منفی معنیداری وجود دارد و مدل پیشبین سازههای باورهای غیرمنطقی بر میزان رفتار ورزشی معنیدار بود. با توجه به نتایج، دو متغیر "درماندگی در برابر تغییر" و "اجتناب از مشکل" توانستند تغییرات مربوط به میزان رفتار ورزشی را پیشبینی کنند. تابع تشخیصی به درستی 3/45 درصد از 190 شرکت کننده را به درستی در مراحل تغییر رفتار، طبقهبندی نمود. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش به وضوح نشان داد که باورهای غیرمنطقی با عدم اشتغال به رفتار ورزشی مرتبط است و سازههای مهم آن (درماندگی در برابر تغییر و اجتناب از مشکل) نقش اصلی در طبقهبندی افراد در مراحل مختلف تغییر رفتار دارد.