دیپلماسی دفاعی جمهوری اسلامی ایران (باتأکیدبر فناوری موشکی)
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی(ره)
doi
چکیده
دیپلماسی دفاعی، بخشی از سیاستهای دولت است که بهعنوان یک ابزار مهم در تحقق اهداف کلان نیروهای مسلح نقشآفرینی میکند و هدف آن را میتوان ایجاد شرایط سیاسی و ملی و بینالمللی مطلوب برای حفظ و گسترش ارزشهای ملی و حیاتی کشور در برابر دشمنان بالفعل و بالقوه دانست. از ویژگیهای دیپلماسی دفاعی در شرایط موجود این است که بهعنوان یکی از ابزارهای هویتیابی و مشروعیتسازی سیاسی دفاعی و راهبردی کشورها تلقی میشود. جمهوری اسلامی ایران بعد از پیروزی انقلاب در سال 1357، دچار یکسری تنشها با نظام بینالملل شد که باعث بروز مشکلاتی مانند تحریم نظامی، جنگ با عراق و... گردید. اما جمهوری اسلامی ایران در طی این دوره با برخی از تاکتیکهای دیپلماسی دفاعی خاص در زمانهای متفاوت سعی در برطرفکردنِ اینقبیل مشکلات کرد. سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که باتوجهبه تحریمهای نظامی و تهدیدات موجود در منطقه، جایگاه و عملکرد فناوری موشکی در دیپلماسی دفاعی جمهورس اسلامی ایران چیست؟ دیپلماسی دفاعی بهعنوان ابزاری مؤثر در پیشبرد اهداف و سیاستهای جمهورس اسلامی ایران، درراستای اعتمادسازی، تنشزدایی، امنیتسازی و تولید قدرت است که درجهت مقابله با تهدیدهای پیرامون منطقهای و خنثیسازی آنها، به بومیسازی و راهبرد بازدارندگی براساس فناوریهای موشکی و همچنین جنگ نامتقارن روی آورده است. این مقاله از نوع توصیفی ـ تحلیلی است و مطالب مندرج در آن ازطریق روش کتابخانهای و باتکیهبر اخبار و گزارشهای روزنامه و سایتهای خبری جمعآوری شده است.
