فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطة سبک خودگویی و خودناتوان سازی در بازیکنان فوتبال شهرستان ارومیه بود. در این پژوهش توصیفی- همبستگی 260 نفر از بازیکنان فوتبال شهرستان ارومیه ( دامنه­ی سنی 16 تا 32 سال، 230 مرد و 30 زن) به صورت داوطلبانه شرکت کردند. ابزار بکاررفته شامل پرسشنامه­ی خودگویی و پرسشنامه خودناتوان­سازی بود. داده­ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که رابطه معناداری بین ابعاد خودگویی مثبت (جهت­گیری مثبت و آموزش خود برای مقابله) و خودناتوان سازی وجود ندارد، ولی بین ابعاد خودگویی منفی و خودناتوان­سازی رابطه­ی منفی معنی­دار وجود دارد (اضطراب ، کوچک­انگاری و خشم).  بطور کلی نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون نیز نشان می­دهد که خودگویی می­تواند خودناتوان­سازی را پیش­بینی کند. بنابراین نتایج بیانگر آن است که نباید ریشة عمل ارادی و رفتار انسان را تنها در مغز و حیات روحی وی جستجو کرد بلکه عمل ارادی و رفتار انسان را باید با در نظر داشتن ارتباطات به ویژه با تأکید بر ارتباطات کلامی که با مداخلة گفتار درونی ایجاد می­شود مورد تجزیه و تحلیل قرار داد.