بررسی نمونههای اپی تلیوم دهان ارسالی به مرکز تشخیص دامپزشکی طی سالهای 80 -79، نسبت به حضور ویروس تب برفکی با استفاده از آزمونهای ثبوت عناصر مکمل، الایزا و کشت سلول و همچنین بررسی پراکندگی وقوع آن در ایران
نویسندگان
1 مرکز تشخیص و کنترل دارو و فرآوردههای بیولوژیک، سازمان دامپزشکی کل کشور و گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه شهید بهشتی
2 گروه ویروس شناسی، دانشگاه تربیت مدرس و مرکز تشخیص و کنترل دارو و فرآوردههای بیولوژیک، سازمان دامپزشکی کل کشور
3 مرکز تشخیص و کنترل دارو و فرآوردههای بیولوژیک، سازمان دامپزشکی کل کشور
4 مرکز تشخیص و کنترل دارو و فرآوردههای بیولوژیک، سازمان دامپزشکی کل کشور
5 مرکز تشخیص و کنترل دارو و فرآوردههای بیولوژیک، سازمان دامپزشکی کل کشور
6 مرکز تشخیص و کنترل دارو و فرآوردههای بیولوژیک، سازمان دامپزشکی کل کشور
7 گروه ویروس شناسی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
هدف از مطالعه فعلی مقایسه سه روش تشخیصی تعیین هویت ویروس تب برفکی بر روی نمونههای اپی تلیوم دهان و بررسی توزیع سروتایپهای 1, O1A , Asia در ایران است. برای این منظور 338 راCس گاو و 34 راCس گوسفند مورد مطالعه قرار گرفتند. برای این منظور سوسپانسیون حاوی ویروس بدست آمده از درمان اپی تلیومهای دهان، با استفاده از سه آزمون ثبوت عناصر مکمل(CF)، آنتی ژن الایزا (Ag-ELISA) و جداسازی ویروس با استفاده از تیره سلولی 21BHK-، مورد بررسی قرار گرفتند. تعداد 151 نمونه از 372(40درصد)نمونه اپی تلیوم دهان گاو و گوسفند ارسالی به مرکز تشخیص دامپزشکی از استانهای مختلف، به مدت یک سال(فروردین 1379 الی 1380)با استفاده از آزمون CF، مثبت تشخیص داده شدند. ویروس تب برفکی از 78 نمونه از 100 نمونه ارسالی، در کشت سلولی جدا گردیدند، که از این میان، تعداد 25 نمونه(30)در آزمون CF و تعداد 50 نمونه(64درصد)در آزمون الایزا مثبت گزارش شدند. حساسیت آزمون الایزا در شناسائی حضور ویروس حداقل 2 برابر روش CF میباشد. استان تهران در میان استانها و ناحیه شمال غرب ایران بالاترین میزان شیوع تب برفکی را در سالهای 80 -79 داشته اند.
