رویکرد آلمان در برابر سیاست دفاعی ـ امنیتی اتحادیه اروپا و ناتو در دوره پس از جنگ سرد
نویسندگان
1 دکترای روابط بینالملل، دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشیار گروه روابط بینالملل، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
چکیده
با پایانیافتن جنگ سرد، تأسیس اتحادیه اروپایی و تسری همگرایی اقتصادی به سایر ابعاد فرهنگی، سیاسی و امنیتی، شرایط و انگیزههای لازم برای ایجاد نظام امنیتی مشترک اروپا نیز مهیا شد. علاوهبراین، وقوع رویدادهای جدید بینالمللی ازجمله بحرانهای دهه 90 بالکان که باعث بهخطرافتادن جدی امنیت اروپا شد، به تقویت انگیزه تعدادی از کشورها و رهبران اروپاگرای این قاره ازجمله آلمان در حرکت به سوی تحقق وحدت و استقلال سیاسی ـ نظامی اروپا منجر شد. همچنین پس از فروپاشی شوروی و پایان جنگ سرد، ناتو نیز دچار بحران هویت شد، ولی توانست بهواسطه بازتعریف خود و محیط امنیتی پیرامونش، این بحران را پشت سر بگذارد و بهویژه با وقوع حادثه 11 سپتامبر کوشید به اهداف نوین خود در زمینه راهبرد اقدام در خارج از قلمرو ناتو برای ایجاد، حفظ و اجرای صلح، شکل عینیتری ببخشد که آلمان نیز در تحقق آن نقش فعال و مؤثری داشته است. پژوهش حاضر قصد دارد با روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی و گردآوری منابع به شیوه کتابخانهای، رویکرد آلمان در برابر تدوین و اجرای سیاستهای دفاعی و امنیتی اتحادیه اروپا و ناتو را مورد بررسی قرار دهد. فرضیه پژوهش بر این مدعاست که آلمان در دوره پس از جنگ توانسته است ضمن تلاش برای تعمیق و توسعه همگرایی دفاعی ـ امنیتی اتحادیه اروپا، همزمان حضوری فعال در ناتو درجهت افزایش توان عملیاتی و انجام مأموریتهای جدید آن در خارج از قلمرو ناتو داشته باشد.
