تأثیر کانون توجه تکلیف فراقامتی بر یادگیری کنترل قامت در پسران 9 تا 12 ساله

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه تهران

3 دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.48308/mbsp.3.2.57
چکیده

هدف تحقیق: از جمله مداخلات روان­شناختی که می‏تواند بر بهبود عملکرد و یادگیری حرکتی  افراد تاثیرگذار باشد، کانون توجه است. لذا هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر دستورالعمل­های کانون توجه تکلیف فراقامتی بر یادگیری کنترل قامت در پسران 9 تا 12 ساله بود.روش­ تحقیق: در این پژوهش 45 نفر از دانش­آموزان پسر، یکی از دبستان­های شهرستان ملایر شرکت داشتند که به صورت تصادفی به سه گروه 15 نفری، توجه بیرونی، درونی و کنترل تقسیم شدند. از آزمودنی­ها خواسته شد که با استفاده از دستورالعمل­های ارائه شده روی تکلیف فراقامتی، کنترل قامت خود را حفظ کنند. دستورالعمل­ها در ارتباط با توجه به میله­ای که به صورت افقی در دست داشتند (توجه بیرونی)، و توجه به دست­های خود (توجه درونی)، و بدون دستورالعمل (کنترل)، بودند.یافته­ها: نتایج نشان داد که، روند یادگیری در دو گروه توجه درونی (022/0=P)، و بیرونی (04/0=P)، نسبت به گروه کنترل معنی­دار است، اما تفاوت معنی­داری بین یادگیری گروه توجه درونی و بیرونی یافت نشد (794/0=P).نتیجه­گیری: این یافته­ها از بکارگیری دستورالعمل­های توجه، به عنوان راهبردی کارآمد در بهبود یادگیری حمایت می­کند. همچنین این حقیقت که کودکان می­توانند از دستورالعمل­های توجه سود ببرند، کاربردهای مهمی برای تربیت­بدنی دارد.