اثربخشی ورزش ایروبیک بر افسردگی، اضطراب، جهت گیری زندگی و شادکامی مادران دارای کودک ADHD
نویسندگان
1 مدیر گروه روانشناسی دانشگاه ازاد اسلامی، واحد قم
2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساوه
doi
10.48308/mbsp.3.2.79چکیده
هدف پژوهش: پژوهش حاضر با هدف دستیابی به یک روش غیر دارویی موثر، عاری از بر چسب اجتماعی، مقرون به صرفه جهت اصلاح و تغییر مشکلات رفتاری مادران کودک ADHD مورد مطالعه بود.روش پژوهش: با فراخوان عمومی در سطح شهرستان قم از مادران با کودک ADHD جامعه آماری مشخص و از طریق نمونه گیری تصادفی ساده 20 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه پژوهش به شیوه تصادفی به دو گروه مساوی آزمایش و کنترل گمارده و در طرح پیش آزمون، پس آزمون و آزمون پیگیری قرار گرفتند. گروه آزمایش 8 هفته، هر هفته 3 جلسه 45 دقیقه ای آموزش ایروبیک را تجربه کردند. پرسش نامه های اضطراب و افسردگی DASS-21(1995) و جهت گیری زندگی شییر و کارور (1985) و شادکامی آکسفورد (1989) مورد استفاده قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از مدل آماری (ANCOVA) استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان دادند که آموزش ورزش ایروبیک در مرحله پس آزمون و پیگیری موجب کاهش افسردگی و اضطراب مادران کودکان بیش فعال و افزایش جهت گیری زندگی و شادکامی آنها در گروه آزمایش شده است.بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته ها ی پزوهش پیشنهاد می شود از تمرینات ایروبیک به عنوان یک استراتژی درمانی مناسب، عاری از عوارض جانبی، در دسترس جهت بهبود و ارتقا سلامت جسمانی و روانی مادران دارای فرزندان ADHD استفاده شود.