فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر بازخورد هنجاری بر یادگیری سرویس والیبال، سرزندگی و علاقه به تداوم مشارکت ورزشی بود. 45 دانشجوی دختر با دامنة سنی 21-18 سال که در رشتة والیبال مبتدی بودند، در این پژوهش شرکت کردند. آنها با آرایش تصادفی و به­طور مساوی در سه گروه بازخورد هنجاری مثبت، بازخورد هنجاری منفی و گروه کنترل قرار گرفتند. تکلیف شرکت­کنندگان، سرویس سادة والیبال بود. شرکت کنندگان در مرحلة اکتساب، 120 سرویس والیبال را در قالب  12 دسته کوشش ده تایی در چهار جلسه انجام دادند. هر سه گروه بعد از هر دسته کوشش از میانگین امتیازات خود آگاه می­شدند. تفاوت گروه­ها در بازخورد کاذبی بود که در مورد میانگین امتیازات گروه به آن­ها داده می­شد. آزمون یادداری ده روز بعد انجام شد که شامل ده کوشش، بدون بازخورد بود. قبل و بعد از مرحلة اکتساب، شرکت کنندگان پرسشنامة سرزندگی و علاقه به تداوم مشارکت ورزشی را پر کردند. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر، آزمون آنالیز واریانس یک راهه و کوواریانس استفاده شد. در مرحلة تمرین و آزمون یادداری، امتیازات گروه بازخورد هنجاری منفی پایین­تر از گروه کنترل بود اما تفاوت معناداری بین گروه بازخورد هنجاری مثبت با گروه کنترل مشاهده نشد. همین­طور، گروه بازخورد هنجاری منفی علاقه به تداوم مشارکت ورزشی کمتری نسبت به گروه کنترل داشتند اما تفاوت معناداری بین گروه بازخورد هنجاری مثبت با گروه کنترل در علاقه به تداوم مشارکت ورزشی مشاهده­نشد. سرزندگی گروه بازخورد هنجاری مثبت بالاتر از گروه کنترل و سرزندگی گروه هنجاری منفی پایین­تر از گروه کنترل به­دست آمد. یافته­های این مطالعه نشان داد که بازخورد مربی می­تواند بر سرزندگی، یادگیری و علاقه به تداوم مشارکت ورزشی تأثیر بگذارد. لذا، به مربیان پیشنهاد می­شود که در کاربرد بازخورد افزوده دقت کافی را مبذول دارند.