فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف از پژوهش حاضر، مقایسه تاب آوری و خلاقیت هیجانی ورزشکاران غیر حرفه­ای مرد رشته های برخوردی و غیر برخوردی بود. روش‌شناسی: این مطالعه از نوع علّی مقایسه­ای و جامعه پژوهش شامل کلیه ورزشکاران مرد شهر شهریار بود. بدین منظور 266 ورزشکار آماتور (132 برخوردی و 134 غیر برخوردی) به صورت تصادفی در این پژوهش شرکت کردند. معیار ورود افراد به پژوهش داشتن حداکثر سه ماه سابقه فعالیت در این ورزش‌ها بود. برای اندازه گیری داده­ها از پرسشنامه تاب‌آوری کانر و دیویدسون و مقیاس خلاقیت هیجانی آوریل استفاده شد. برای تحلیل داده‌های پژوهش از روش‌ تحلیل واریانس چند متغیره استفاده شد. یافته­ها: نتایج نشان داد تفاوت معناداری در تاب‌آوری بین ورزش‌های برخوردی و غیر برخوردی وجود دارد )05/0> (P. ولی در خلاقیت هیجانی بین دو گروه تفاوت معناداری دیده نشد. بررسی میانگین نمره‌­ها نشان داد که ورزش­‌های برخوردی سطح نسبتاٌ بالای تاب‌آوری را در مقایسه با ورزش­های غیر­برخوردی دارند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می­توان برای افزایش تاب آوری مردان انجام ورزش های برخوردی را پیشنهاد داد